به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ بازار جهانی نفت که طی ماههای گذشته توانسته بود با وجود اختلال گسترده در تردد نفتکشها در تنگه هرمز از جهش دوباره قیمتها جلوگیری کند، اکنون با مجموعهای از نشانههای هشداردهنده روبهرو شده؛ نشانههایی که نشان میدهد بخش مهمی از حاشیه امن بازار در حال از بین رفتن است. کاهش ذخایر نفتی، افت شدید تردد از هرمز، محدودیت عرضه فرآوردههای پالایشی در آسیا و افزایش کمسابقه حاشیه سود پالایشگاهها، احتمال تثبیت قیمت نفت در سطوح بالا و حتی بازگشت آن به بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه را افزایش داده است.
قیمت نفت خام برنت در ماههای اخیر، با وجود بحران در مسیر انتقال نفت خاورمیانه، پایینتر از اوج حدود ۱۲۰ دلاری ثبتشده در ماههای مارس و آوریل باقی مانده است. در حال حاضر نفت در محدوده ۹۲ دلار در هر بشکه معامله میشود؛ سطحی که تا چند هفته قبل میتوانست قیمت نسبتا بالایی تلقی شود، اما با توجه به سرعت کاهش ذخایر و پابرجا ماندن اختلالات عرضه، اکنون این احتمال مطرح است که همین محدوده به کف جدید بازار تبدیل شود.
عامل مهمی که مانع جهش بیشتر قیمتها شده بود، استفاده گسترده کشورهای مصرفکننده از ذخایر اضطراری نفت بود. اعضای آژانس بینالمللی انرژی در ماه مارس با آزادسازی ۴۰۰ میلیون بشکه از ذخایر اضطراری موافقت کردند. تا ماه ژوئیه حدود ۲۹۰ میلیون بشکه از این میزان وارد بازار شده بود.
اهمیت این عدد زمانی روشنتر میشود که بدانیم تحلیلگران میزان عرضه حذفشده از خاورمیانه را حدود ۸ میلیون بشکه در روز برآورد کردهاند. بنابراین ۲۹۰ میلیون بشکه نفت آزادشده از ذخایر اضطراری تقریبا معادل پنج هفته از عرضهای بوده که بازار به دلیل اختلالات منطقهای از دست داده است.
در کنار ذخایر اضطراری، کاهش واردات نفت چین نیز به کنترل فشار قیمتی کمک کرد. پکن در ماههای گذشته خرید نفت خام و فعالیت پالایشگاهی خود را کاهش داد و بخشی از افت عرضه جهانی از این مسیر جبران شد. تولیدکنندگان حوزه خلیج فارس نیز تلاش کردند نفت بیشتری را از مسیرهایی خارج از تنگه هرمز از جمله خط لوله عربستان به بندر ینبع در دریای سرخ و خط لوله امارات متحده عربی به فجیره در ساحل دریای عمان منتقل کنند.
با این حال، تازهترین دادهها نشان میدهد این ابزارهای جبرانی دیگر قدرت گذشته را ندارند. …
