به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ بازار ارزهای دیجیتال در میانه آگوست ۲۰۲۶ به نقطهای رسیده که شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد؛ بیتکوین نه با فشار جدی فروش روبهرو شده و نه توانسته موج صعودی تازهای راه بیندازد. قیمت بزرگترین ارز دیجیتال بازار حوالی ۶۴ هزار دلار در رفتوآمد است و از ۸ جولای تاکنون عملا در محدودهای میان ۶۱ هزار و ۵۰۰ تا ۶۶ هزار و ۹۰۰ دلار محبوس مانده است. مهمتر اینکه نوسانات بیتکوین به پایینترین سطوح چند سال اخیر رسیده؛ اتفاقی که برای داراییای که زمانی به جهشها و سقوطهای روزانه بزرگ مشهور بود، قابل توجه است.
اما آرام شدن بیتکوین لزوما به معنای آرام بودن فضای اقتصادی نیست، اتفاقا بخش مهمی از دلیل این سکون را باید بیرون از بازار کریپتو جستوجو کرد. بازده اوراق قرضه دولتی در اقتصادهای بزرگ بهشدت افزایش یافته است، بازده اوراق ۳۰ ساله خزانهداری آمریکا برای مدتی به ۵.۳۳۳ درصد رسید؛ سطحی که در نزدیک به دو دهه گذشته دیده نشده بود. بازده اوراق ژاپن نیز به بالاترین سطح ۳۰ ساله رسیده و بازارهای اوراق آلمان و فرانسه هم فشار مشابهی را تجربه کردهاند. همزمان بازار سهام نیز بینصیب نمانده؛ نزدک ۱۰۰ در یک جلسه ۱.۳ درصد افت کرده و S&P 500 سه روز متوالی نزولی بوده است.
برای فهم اهمیت این موضوع برای بیتکوین کافی است مساله را ساده کنیم. وقتی اوراق دولتی آمریکا سودی بیش از ۵ درصد پیشنهاد میکنند، سرمایهگذار میتواند با قبول ریسکی بسیار کمتر، بازده نسبتا قابلتوجهی دریافت کند. در چنین شرایطی بخشی از پولی که شاید در محیط نرخ بهره پایین به سمت بیتکوین، سهام یا دیگر داراییهای پرریسک حرکت میکرد، انگیزه کمتری برای این کار دارد. در نتیجه بیتکوین برای جذب سرمایه تازه باید با گزینهای رقابت کند که هم ریسک پایینتری دارد و هم بازده مشخصی ارائه میدهد.
همزمان نفت برنت تا محدوده ۹۱ دلار در هر بشکه بالا رفته و نگرانیهای تورمی را زنده نگه داشته است. این وضعیت کار فدرال رزرو را دشوارتر میکند، زیرا از یک طرف دادههای اقتصادی ضعیفتر احتمال افزایش دوباره نرخ بهره را کاهش داده و از طرف دیگر افزایش قیمت انرژی اجازه نمیدهد خطر تورم کاملا نادیده گرفته شود. در بازارهای پیشبینی، احتمال ثابت ماندن نرخ بهره در نشست سپتامبر بین حدود ۶۷ تا ۷۲ درصد برآورد …
