به گزارش اقتصاد معاصر؛ بازار طلای آنلاین در ایران دیگر یک تجربه محدود و حاشیهای نیست. گسترش خریدهای چندسوتی و معاملات کمتر از یک گرم نشان میدهد این بازار، بهویژه برای خانوارهایی که میکوشند ارزش پساندازهای کوچک خود را حفظ کنند، به گزینهای قابل توجه تبدیل شده است. با این حال، رشد سریع تقاضا در شرایطی رخ داده که زیرساخت امنیتی، سازوکار نظارت و چارچوب پاسخگویی آن هنوز متناسب با این گستردگی تکمیل نشده است.
آمارهای منتشرشده از سوی پلیس فتا تصویری نگرانکننده از این فاصله میان رشد بازار و توان حفاظت از کاربران ارائه میکند. در سه سال اخیر، 508 پرونده کلاهبرداری مرتبط با این حوزه تشکیل شده است؛ پروندههایی که بنا بر ارزیابی پلیس، حدود 60 درصد آنها با اجرای درست احراز هویت قابل پیشگیری بود. تطبیق کد ملی، شماره تلفن و حساب بانکی همنام، در ظاهر یک الزام فنی ساده است، اما نبود آن راه را برای سوءاستفاده از حسابهای اجارهای، دسترسی غیرمجاز به کیف پولها و انتقال دارایی کاربران باز میکند.
در چنین بازاری، آسیب فقط به قربانی مستقیم محدود نمیماند. هر پرونده کلاهبرداری، در عمل بخشی از اعتماد عمومی به تمام پلتفرمها را فرسایش میدهد. این مسئله در بازاری که بخش عمده کاربران آن کمتر از یک گرم طلا خریداری کردهاند، اهمیت بیشتری پیدا میکند. برای این گروه، طلا بیشتر از آنکه ابزار سفتهبازی باشد، شکل کوچکی از پسانداز است؛ داراییای که از محل درآمد محدود یا ذخیره ماهانه تهیه شده و از دست رفتن آن، هزینهای فراتر از رقم یک تراکنش دارد.
خالیفروشی نیز از همین زاویه، خطرناکترین نقطه بازار به شمار میرود. تعطیلی یک پلتفرم که بنا بر اعلام پلیس فتا حدود 200 هزار مورد خالیفروشی در آن ثبت شده بود، نشان داد نبود نظارت مؤثر بر پشتوانه فیزیکی طلا میتواند یک تخلف تجاری را به بحرانی گسترده تبدیل کند. در فروش طلا، مسئله فقط ثبت یک عدد در کیف پول دیجیتال نیست؛ کاربر باید اطمینان داشته باشد دارایی نمایشدادهشده در حساب او، معادل مشخص و قابل ردیابی در خزانه دارد. اگر این اتصال قطع یا مبهم باشد، پلتفرم عملاً به جای فروش طلا، تعهدی بدون پشتوانه میفروشد.
ریسکهای بازار به خالیفروشی محدود نمیشود. در سه سال گذشته، هشت حمله سایبری به 30 پلتفرم فعال در این حوزه گزارش شده …
