به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، توماس فریدمن در نیویورک تایمز نوشت:
اگر من قرار بود کتابی درباره جنگ آمریکا با ایران بنویسم، دقیقاً میدانم چه عنوانی برای آن انتخاب میکردم. عنوان کتاب، همان پست رئیسجمهور ترامپ در شبکههای اجتماعی در ۵ آوریل ۲۰۲۶ خطاب به رهبران ایران بود: «تنگه [فحش] را باز کنید، دیوانههای عوضی، وگرنه در جهنم زندگی خواهید کرد — فقط تماشا کنید!»
جنگها اغلب همچون کورهای عمل میکنند که تغییرات در «فیزیک» جهان پیرامون ما را آشکار میکند؛ اینکه چه کسی قدرت دارد، چه کسی قدرت ندارد و قدرت چگونه به کار گرفته میشود. هیچ چیز بهتر از آن رجزخوانی آشفته و رکیک ترامپ علیه ایران، به دلیل سر فرود نیاوردن آنها در برابر بمبارانهای او، معادله جدید قدرتی را که این جنگ ایجاد کرده، نشان نمیدهد.
این فیزیک جدید جنگ را به همان اندازه میتوان در درگیریهای اوکراین و روسیه، حزبالله و اسرائیل، حماس و اسرائیل و انصارالله با تقریباً همه طرفهای دیگر دید. خلاصهای که من از این پویایی جدید دارم این است: طرف کوچک اکنون میتواند واقعاً بزرگ، واقعاً دقیق و واقعاً ارزان عمل کند. و در حالی که طرف بزرگ نیز میتواند در مقیاسی بسیار کوچک، با دقت بسیار بالا عمل کند، انجام این کار برای او بسیار پرهزینهتر است؛ چرا که بارِ سیستمهای تسلیحاتی عظیم و قدیمی را بر دوش دارد.
در حال حاضر، کفه ترازو ظاهراً به نفع طرف کوچک سنگینی میکند. این موضوع باید خواب را از چشمانتان بگیرد؛ وقتی فکر میکنید انقلاب در حال ظهور هوش مصنوعی چگونه قطعاً این روند را تشدید خواهد کرد و به طرفهای کوچک امکان خواهد داد حتی بزرگتر، قدرتمندتر و کمهزینهتر از گذشته عمل کنند.
تعجبی ندارد که ترامپ سرخورده شده است. بالاخره او در ۱۱ مارس، کمتر از دو هفته پس از آنکه خودش و اسرائیل این دور جدید جنگ با ایران را با یک کارزار گسترده بمباران آغاز کردند، اعلام کرد: «ما پیروز شدیم. بگذارید به شما بگویم، ما پیروز شدیم. میدانید، هیچوقت دوست ندارید خیلی زود بگویید پیروز شدهاید. ما بردیم. در همان ساعت اول تمام شد. اما ما پیروز شدیم.»
او در یک مورد حق داشت: هیچوقت خیلی زود نگویید پیروز شدهاید.
ترامپ متوجه نشده بود که دولت ایران هم در تعیین زمان پیروزی یا …
