به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، ت صورش را بکنید؛ یخچال یا ماشین لباسشویی جدیدی خریدهاید، با کلی ذوق و شوق آن را در خانه نصب کردهاید و امیدوارید سالها برایتان کار کند. اما یک روز صبح، دستگاه به صدا میافتد یا کلاً از کار میافتد. اولین کاری که میکنید چیست؟ طبیعتاً با شمارهای که روی کارت گارانتی یا روی بدنه دستگاه نوشته شده تماس میگیرید. اما در این بازار آشفته، یک اتفاق ناگوار در کمین شماست: یا کسی گوشی را برنمیدارد، یا شمارهاش اشتباه است و یا اصلاً نمایندگی در کار نیست.
این همان بحران کالاهای بدون اصالت است؛ وسایلی که به بازار آمدهاند اما هیچ پشتیبانی ندارند. به عنوان مثال وقتی شما یک وسیله برقی معتبر میخرید، در واقع دارید پول اطمینان را هم میدهید. آن شرکت موظف است تا سالها قطعات یدکی (از برد الکترونیکی گرفته تا یک واشر ساده) را تأمین کند. اما در مورد کالاهای قاچاق یا آنهایی که بدون مجوز وارد شدهاند، داستان فرق میکند. وقتی قطعهای از این دستگاهها خراب شود، شما با یک بنبست واقعی روبرو هستید. تعمیرکاران مجاز، قطعات این دستگاهها را ندارند چون اصلاً مسیر قانونی برای ورود آنها وجود ندارد. در نتیجه، وسیلهای که چند ده میلیون تومان برای آن پول دادهاید، عملاً تبدیل به یک تکه آهن بیاستفاده در گوشه آشپزخانه میشود.
تلهی تعمیرکاران غیرمجاز؛ وقتی «جعلیبودن» تبدیل به یک صنعت میشود
البته نبود نمایندگی رسمی، فقط به معنای نبود قطعه نیست؛ بلکه راه را برای کلاهبرداران باز میکند. چون شما به نمایندگی رسمی دسترسی ندارید، مجبور میشوید در گوگل جستجو کنید: «تعمیر ماشین لباسشویی فلان». دهها شماره تلفن بالا میآید. این شمارهها همانهایی هستند که با ادعای نمایندگی رسمی، وارد خانه شما میشوند. چون هیچ نظارتی بر آنها نیست، خیلی راحت میتوانند قطعات سالم دستگاه شما را باز کنند، با خود ببرند و به جای آن قطعه دستدوم یا تقلبی بگذارند و هزینهای نجومی از شما بگیرند. شما در اینجا قربانی دو چیز هستید: اول نبود خدمات رسمی و دوم، کلاهبردارانی که از همین خلاء سوءاستفاده میکنند. …
