این روزنامه به نقل از مقامهای عرب و غربی گزارش داد عربستان، امارات، قطر، کویت و بحرین درباره توانایی واشنگتن برای پایان دادن به جنگ و ارائه یک راهبرد روشن و پایدار تردید دارند. تهدیدهای مکرر ترامپ برای حمله به ایران و عقبنشینیهای بعدی او به بهانه پیشرفت در مذاکرات نیز بر نگرانی کشورهای منطقه افزوده است.
یک دیپلمات در منطقه خلیجفارس در گفتوگو با واشنگتنپست گفت: «ترامپ این جنگ را آغاز کرد و ما هزینه آن را میپردازیم.» به گفته او، خشم کشورهای منطقه از واشنگتن از زمان حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در فوریه به بالاترین سطح رسیده است.
با وجود وابستگی امنیتی کشورهای خلیج فارس به آمریکا و اتکای آنها به تسلیحات و اطلاعات نظامی واشنگتن، برخی دولتهای منطقه اکنون درباره ادامه میزبانی از پایگاههای نظامی آمریکا تردید میکنند. امضای توافق دفاعی مشترک میان عربستان، ترکیه و پاکستان نیز از سوی یک مقام اروپایی، نشانهای از تلاش برای تنوعبخشی به شرکای امنیتی و ارسال پیام به واشنگتن ارزیابی شده است.
تحلیلگران میگویند کشورهای خلیج فارس احساس میکنند درگیر جنگی شدهاند که منافع آنها اقتضا نمیکرد، اما اکنون دولت ترامپ نیز در پایان دادن به آن با مشکل مواجه است. فراس مقصد، تحلیلگر گروه اوراسیا، سیاست واشنگتن در قبال ایران را «متزلزل و غیرقابل پیشبینی» توصیف کرده و آنا جیکوبز از مؤسسه کشورهای عربی خلیج فارس نیز گفت اعتماد به آمریکا کاهش یافته و متحدان واشنگتن احساس میکنند سیاستهای این کشور آنها را «ناامنتر، نه امنتر» کرده است.
عربستان در این میان بیشترین فشار را متحمل شده و علاوه بر حملات ایران و گروههای همسو با تهران در عراق، با حملات انصارالله یمن به تأسیسات انرژی و تهدید علیه مسیر کشتیرانی در بابالمندب نیز مواجه است.
به گفته مقامهای غربی، مواضع کشورهای خلیج فارس در قبال جنگ بهتدریج تغییر کرده؛ زیرا برخلاف انتظار، درگیری نه به سقوط سریع نظام ایران منجر شده و نه به بازگشایی تنگه هرمز انجامیده است.
با این حال، کشورهای خلیج فارس همچنان گزینه جایگزین فوری برای شراکت امنیتی چند دههای با آمریکا ندارند. یک مقام منطقهای گفت حتی با وجود افزایش نارضایتی، این کشورها نمیتوانند از واشنگتن چشمپوشی کنند.
در همین حال، مقامهای منطقه هشدار میدهند ادامه جنگ میتواند هزینههای امنیتی و اقتصادی بیشتری به کشورهای خلیج فارس تحمیل کند؛ مسئلهای که با نزدیک شدن فصل پاییز و افزایش فعالیتهای اقتصادی، گردشگری و برگزاری رویدادهای بینالمللی، حساسیت بیشتری پیدا کرده است.
