به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا ، اعلامیه اخیر وزارت خزانهداری آمریکا درباره اعمال محدودیتهای تراکنش دلاری علیه شعب اماراتی «بنک مصر» و آغاز کارزار موسوم به «روز سرنوشت اقتصادی» (Economic D-Day) از سوی «اسکات بسنت» بار دیگر راهبرد ایالات متحده را برای به زانو درآوردن نظام مالی تهران در کانون توجه بینالمللی قرار داد. با این حال، کالبدشکافی رفتار اخیر خزانهداری آمریکا و دادههای میدانی نهادهای معتبر بینالمللی نشان میدهد که کارزار انزواسازی واشنگتن دچار تناقضات ساختاری و آسیبپذیریهای بنیادین شده است؛ پدیدهای که واشنگتن را ناچار به شلیک به اهداف پیرامونی بهجای کانونهای اصلی مبادلات تجاری ایران کرده است.
نقطه ضعف نخست: هراس از شوک سیستمی و چرخش به اهداف حاشیهای
مهمترین اعتراف صریح در تصمیم اخیر خزانهداری، اجتناب از تحریم کل بدنه «بنک مصر» و اکتفا به محدود کردن تراکنشهای دلاری صرفا سه شعبه آن در خاک امارات است. همانطور که خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داده، سخنان شخص بسنت مبنی بر دادن فرصت به کشورها برای پرهیز از «برهم خوردن و آشفتگی نظام مالی جهان»، گواهی روشن بر یک ضعف بزرگ محاسباتی است: دست واشنگتن برای ضربه زدن به نهادهای اصلی و بزرگ تجاری بسته است؛ زیرا اجرای بدون مسامحه تحریمهای ثانویه، کل شبکه بانکی شرکا و نظام تسویه بینالمللی را با شوک شدید نقدینگی و بیثباتی فراگیر مواجه میسازد.
نقطع ضعف دوم: «معمای پکن» و ناکارآمدی بازدارندگی در برابر شرکای کلیدی
بزرگترین نقطه ضعف آمریکا در منزوی ساختن تهران، ناتوانی آشکار در قطع پیوندهای ایران با مشتریان راهبردی نظیر چین و هند است. در حالی که واشنگتن یک نهاد مصری را بهخاطر وساطت مالی هدف قرار میدهد، از رویارویی مستقیم با بانکهای دولتی و کنسرسیومهای غولپیکر چینی عاجز مانده است. طبق گزارش شبکه الجزیره صدور «فرمان بیاثرسازی» (Blocking Order) از سوی وزارت بازرگانی چین در حمایت از پالایشگاههای مستقل خریدار نفت و مبادلات تجاری با ایران، چتر حقوقی نفوذناپذیری پدید آورده است. این شکاف عمیق، پیام روشنی به بازارهای منطقهای مخابره میکند: آمریکا توان تقابل با شرکای سنگینوزن ایران را ندارد و کارزار انزوا در سطح پیرامونی متوقف شده است. …
