به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا ، سقوط شاخص نوسانات بورس شیکاگو (VIX) به کف سالانه ۱۴.۱۳ در اواخر اوت ۲۰۲۶، فضایی از آرامش کاذب را بر والاستریت حاکم کرده است. این سکون مقطعی پس از فروکش کردن تنشهای ژئوپلیتیکی بهار گذشته، اکنون با ورود به ماه سپتامبر که از سال ۱۹۵۰ به عنوان تاریکترین مقطع فصلی شاخص S&P 500 شناخته میشو، محک خواهد خورد. با این حال، تضاد معناداری میان الگوهای تقویمی گذشته و واقعیتهای بنیادی کنونی پدیدار شده که پیشبینی روند پاییز ۲۰۲۶ را پیچیده ساخته است.
۱. توهم فصلی و گستردگی پایدار صعود بازار
سنت تاریخی افت ۰.۶ درصدی شاخص S&P 500 در سپتامبر، امسال با ساختار متفاوتی در آرایش نمادها مواجه شده است. یاهو فایننس به نقل از تحلیلگران تأکید میکند که سپتامبرهای بحرانی در دهههای گذشته عموما پس از بازارهای ضعیف تابستانی رخ دادهاند، در حالی که شاخصهای اصلی والاستریت در حال حاضر با رشد دو رقمی از ابتدای سال به استقبال این ماه میروند.
بر خلاف صعودهای متکی بر چند نماد بزرگ فناوری، مشارکت حدود ۷۰ درصد از کل سهام حاضر در شاخص بالای میانگین متحرک ۲۰۰ روزه، نشاندهنده پهنای عمیق بازار است. از همین روست که پایگاه مالی ۲۴/۷ والاستریت به نقل از استراتژیستهای ارشد بازار هشدار داده این سطح از مشارکت عمومی سهام، ساختار متفاوتی با دورههای رکود فصلی دارد.
رشد قدرتمند و دو رقمی سودآوری در ۱۰ بخش از ۱۱ بخش تشکیلدهنده بازار، سپر دفاعی نیرومندی در برابر فشارهای کوتاهمدت تقویمی ساخته است که ابطال فرضیه ریزش خودکار بازار در اثر تغییر ماه را تقویت میکند.
۲. سایه سنگین بازدهی اوراق قرضه و سیاستهای انقباضی
بزرگترین متغیر تهدیدکننده رونق سهام، نه الگوهای تقویمی بلکه وضعیت بازار اوراق بهادار و سیاستهای فدرال رزرو است. دادههای آماری فدرال رزرو سنت لوئیس درباره سطوح تاریخی بازدهی بلندمدت خزانه گزارش داده که قرار گرفتن نرخ بازدهی اوراق ۱۰ ساله خزانهداری در سطح ۴.۶۷ درصد و در صدک ۹۲ بازه یکساله، جذابیت نسبت قیمت به درآمد (P/E) سهام را به چالش کشیده است. …
