دسر موزی یک عصرانه محبوب

چی‌شی: در جهان آشپزی، برخی نوآوری‌ها برای سلامتی و افزایش لذت از طعم‌ها انجام می‌شوند. پنکیک با ماست یکی از این موارد است. در بسیاری از خانواده‌ها، برخی از افراد حساسیت به شیر دارند و این برای آنها گزینه‌ی ایده‌آلی است. در حقیقت، پنکیک‌های تهیه شده با ماست لطافت و طعم خاصی دارند که می‌تواند شما را شگفت زده کند. برای مشاهده آموزش کامل و مرحله به مرحله طرز تهیه پنکیک با ماست در ادامه با ما همراه باشید.

در طرز تهیه پنکیک با ماست، ابتدا تخم‌مرغ و وانیل را مخلوط کرده، سپس شکر، روغن و ماست را اضافه و خوب هم می‌کنیم. در ادامه، آرد، بکینگ‌پودر و ادویه دلخواه را الک کرده و به مواد می‌افزاییم. مایه آماده‌شده را در تابه نچسب گرم شده می‌ریزیم و دو طرف آن را طلایی می‌کنیم. در پایان، پنکیک‌های داغ را با میوه یا تاپینگ دلخواه سرو کرده می‌کنیم.

طرز تهیه پنکیک با ماست شکستن تخم مرغ و اضافه کردن وانیل

برای طرز تهیه پنکیک با ماست کار شما با شکستن تخم مرغ ها درون یک کاسه مناسب آغاز می شود. با اضافه کردن وانیل، آنها را با یک همزن برقی یا دستی مخلوط کنید تا کاملا یکدست شوند و کف کنند. اضافه کردن شکر و روغن به تخم مرغ

در این مرحله، شکر را به تخم مرغ اضافه کرده و مجدداً مخلوط کنید تا تخم مرغ‌ها رنگ کرمی پیدا کنند و حجیم شوند. پس از آن، روغن و ماست را اضافه کنید و مواد را یک دقیقه دیگر هم بزنید تا یک مایع یکدست داشته باشید. ترکیب مواد خشک

هنگامی که مخلوط تخم مرغ و ماست یکدست شد، مرحله بعدی در تهیه پنکیک، اضافه کردن آرد، بکینگ پودر و دارچین یا هل است. اگر دوست دارید پنکیک‌های شما طعم دیگری داشته باشند، می‌توانید از ادویه مورد علاقه خود استفاده کنید.

الک کردن و اضافه کردن آرد

ترکیب آرد را سه بار الک کنید و به کاسه حاوی تخم مرغ اضافه کنید. مخلوط کردن مواد با یک همزن دستی اهمیت زیادی دارد و نیاز است که به طور کامل مخلوط شوند. غلظت نهایی مخلوط پنکیک بر کیفیت نهایی آن تاثیر مستقیم دارد.

آماده سازی تابه

برای پخت پنکیک با ماست، یک تابه نچسب را گرم کنید و سپس زیر حرارت را کم کنید تا گرمای سطح تابه حفظ شود. توجه داشته باشید به دلیل استفاده از روغن درون ترکیب پنکیک، در این مرحله، نیازی به چرب کردن تابه نیست.

ریختن مایه پنکیک در تابه

با استفاده از ملاقه یا هر وسیله‌ی دیگری، مایه پنکیک را در ابعاد دلخواه داخل تابه بریزید و بگذارید تا روی پنکیک‌ها حباب بزند. سپس، پنکیک‌ها را برگردانید تا طرف دیگر آنها به صورت یکنواخت رنگ بگیرد.

آماده سازی و سرو پنکیک

پنکیک‌های سرخ شده را در یک بشقاب قرار دهید و روی آنها را با دستمال پارچه‌ای یا حوله بپوشانید تا در هنگام سرو سرد نشوند. در نهایت، با هر میوه یا تاپینگی که دوست دارید، پنکیک‌های خود را میل کنید.

کره و ماست پر چرب

رعایت دو نکته خیلی ساده می‌تواند طعم پنکیک‌های شما را بسیار لذیذتر کند و آن این است که به جای استفاده از روغن از کره و به جای ماست معمولی از ماست چکیده پرچرب در پخت پنکیک خود استفاده کنید. نکات تهیه پنکیک با ماست

  انتخاب ماست مناسب برای پنکیک

برای تهیه پنکیک با ماست بهتر است از ماست ساده و بدون طعم استفاده کنید تا طعم اصلی پنکیک تغییر نکند. ماست پر چرب یا ماست چکیده باعث می شود پنکیک بافتی نرم تر، لطیف تر و خوشمزه تر داشته باشد. اگر از ماست کم چرب استفاده می کنید، پنکیک سبک تر می شود اما ممکن است کمی خشک تر از حالت معمول باشد، به همین دلیل بهتر است مقدار خیلی کمی کره یا روغن در مایه پنکیک استفاده شود. تنظیم غلظت مایه پنکیک

مایه پنکیک با ماست معمولا کمی غلیظ تر از پنکیک معمولی با شیر است. غلظت مناسب باید شبیه ماست هم زده یا فرنی شل باشد؛ یعنی وقتی با ملاقه برداشته می شود، به آرامی از ملاقه بریزد و خیلی سفت یا خیلی روان نباشد. اگر مایه بیش از حد سفت شد، یک تا دو قاشق غذاخوری شیر، آب یا ماست رقیق اضافه کنید و اگر بیش از حد شل بود، مقدار کمی آرد الک شده به آن بیفزایید. هم نزدن بیش از حد مایه

یکی از مهم ترین نکات برای داشتن پنکیک نرم و پف دار این است که بعد از اضافه کردن آرد، مایه را زیاد هم نزنید. هم زدن زیاد باعث فعال شدن گلوتن آرد می شود و در نتیجه پنکیک بعد از پخت حالت لاستیکی، سنگین و سفت پیدا می کند. همین که آرد با مواد ترکیب شود و فقط چند گلوله کوچک در مایه باقی بماند کافی است، چون این گلوله های ریز هنگام استراحت و پخت از بین می روند. استراحت دادن کوتاه به مایه پنکیک

بعد از آماده شدن مایه پنکیک، بهتر است آن را حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه در دمای محیط استراحت دهید. این استراحت کوتاه باعث می شود آرد رطوبت مواد را بهتر جذب کند و بافت پنکیک بعد از پخت لطیف تر شود. البته مایه پنکیک نباید مدت طولانی بماند، چون بیکینگ پودر به مرور اثر خود را از دست می دهد و پنکیک ها کمتر پف می کنند. استفاده درست از بیکینگ پودر

بیکینگ پودر عامل اصلی پف کردن پنکیک است، پس باید تازه و سالم باشد. اگر بیکینگ پودر کهنه باشد، پنکیک ها تخت و کم پف می شوند، حتی اگر بقیه مواد را درست استفاده کرده باشید. برای تست سریع، مقدار کمی بیکینگ پودر را داخل آب داغ بریزید؛ اگر سریع کف کرد و حباب زد، هنوز فعال است و می توانید با خیال راحت از آن استفاده کنید. اضافه کردن مقدار کمی جوش شیرین

چون ماست خاصیت اسیدی دارد، اضافه کردن مقدار خیلی کمی جوش شیرین می تواند به پف بیشتر پنکیک کمک کند. برای این مقدار مواد، حدود یک چهارم قاشق چایخوری جوش شیرین کافی است و نباید بیشتر از این مقدار استفاده شود، چون جوش شیرین زیاد طعم تلخی به پنکیک می دهد. اگر از جوش شیرین استفاده می کنید، همچنان بیکینگ پودر را حذف نکنید، چون ترکیب این دو با هم نتیجه بهتری می دهد. استفاده از مواد هم دما

برای اینکه مایه پنکیک یکدست تر شود، بهتر است تخم مرغ و ماست را کمی زودتر از یخچال خارج کنید تا خیلی سرد نباشند. وقتی مواد بیش از حد سرد باشند، روغن یا کره بهتر با مواد ترکیب نمی شود و بافت پنکیک ممکن است یکدست نشود. لازم نیست مواد کاملا گرم شوند، همین که از سرمای شدید یخچال خارج شده باشند کافی است. الک کردن آرد برای بافت بهتر

الک کردن آرد باعث می شود آرد سبک تر شود و راحت تر با مواد مایع ترکیب شود. اگر آرد را مستقیم داخل کاسه بریزید، احتمال گلوله شدن آن بیشتر می شود و مجبور می شوید مایه را زیاد هم بزنید. بهتر است آرد، بیکینگ پودر، مقدار کمی نمک و ادویه دلخواه مثل دارچین یا هل را با هم الک کنید و سپس به مواد مایع اضافه کنید. کنترل مقدار شکر در پنکیک

در پنکیک با ماست، مقدار شکر باید متعادل باشد، چون شکر زیاد باعث می شود سطح پنکیک زودتر تیره شود اما داخل آن هنوز کاملا نپخته باشد. اگر قرار است پنکیک را با عسل، شیره انگور، مربا، شکلات صبحانه یا میوه های شیرین سرو کنید، می توانید مقدار شکر داخل مایه را کمی کمتر کنید. این کار باعث می شود طعم پنکیک دلپذیرتر و متعادل تر شود. گرم کردن درست تابه

تابه باید قبل از ریختن مایه کاملا گرم شده باشد، اما حرارت آن نباید خیلی زیاد باشد. بهترین حالت، حرارت ملایم رو به متوسط است تا پنکیک فرصت داشته باشد از داخل بپزد و بیرون آن نسوزد. اگر تابه خیلی سرد باشد، مایه پخش می شود و پنکیک نازک و بی حالت می شود؛ اگر هم خیلی داغ باشد، روی پنکیک زود قهوه ای می شود اما وسط آن خام می ماند. چرب کردن کم تابه

اگر داخل مایه پنکیک روغن یا کره وجود دارد، نیازی نیست تابه را زیاد چرب کنید. فقط کافی است سطح تابه را با مقدار خیلی کمی روغن یا کره چرب کنید و اضافه آن را با دستمال کاغذی بگیرید. چربی زیاد باعث می شود اطراف پنکیک حالت سرخ شده و روغنی پیدا کند، در حالی که پنکیک خوب باید سطحی طلایی، نرم و یکدست داشته باشد. درست برگرداندن پنکیک

برای برگرداندن پنکیک عجله نکنید. وقتی روی پنکیک حباب های ریز ایجاد شد، لبه های آن کمی خشک شد و زیر آن رنگ طلایی گرفت، زمان برگرداندن است. اگر پنکیک را زود برگردانید، فرم آن خراب می شود و اگر دیر برگردانید، سطح زیرین بیش از حد تیره خواهد شد. بهتر است هر پنکیک فقط یک بار برگردانده شود تا پف و لطافت آن حفظ شود. فشار ندادن پنکیک هنگام پخت

بعد از برگرداندن پنکیک، نباید با کفگیر روی آن فشار بیاورید. فشار دادن پنکیک باعث خروج بخار و هوای داخل آن می شود و همین موضوع بافت پنکیک را فشرده و کم پف می کند. اجازه دهید طرف دوم پنکیک با حرارت ملایم بپزد تا داخل آن هم کامل آماده شود. پخت یک پنکیک آزمایشی

قبل از اینکه همه مایه را داخل تابه بریزید، بهتر است یک پنکیک کوچک آزمایشی درست کنید. این کار کمک می کند متوجه شوید غلظت مایه مناسب است یا نه و دمای تابه نیاز به تنظیم دارد یا خیر. اگر پنکیک آزمایشی خیلی زود تیره شد، حرارت را کمتر کنید و اگر بیش از حد پخش شد، کمی آرد به مایه اضافه کنید. جلوگیری از خمیر شدن پنکیک‌ها

بعد از پخت، پنکیک های داغ را روی هم نریزید، چون بخار بین آنها جمع می شود و سطح پنکیک ها حالت خیس و خمیری پیدا می کند. بهتر است پنکیک ها را تا زمان سرو در یک لایه داخل بشقاب یا سینی بچینید. اگر می خواهید گرم بمانند، روی آنها را با یک دستمال تمیز بپوشانید. طعم دار کردن پنکیک با ماست

برای خوش عطرتر شدن پنکیک می توانید از وانیل، پودر هل، دارچین، رنده پوست پرتقال یا رنده پوست لیمو استفاده کنید. این مواد طعم ترش ملایم ماست را متعادل می کنند و عطر پنکیک را بهتر می کنند. فقط دقت داشته باشید مقدار ادویه ها زیاد نباشد، چون طعم اصلی پنکیک را تحت تاثیر قرار می دهد.

اضافه کردن میوه به مایه پنکیک

اگر می خواهید پنکیک میوه ای درست کنید، بهتر است از میوه هایی مثل موز، توت فرنگی، بلوبری یا سیب رنده شده استفاده کنید. میوه های خیلی آبدار را مستقیم و زیاد داخل مایه نریزید، چون باعث شل شدن مایه و خمیر شدن پنکیک می شوند. بهتر است میوه ها را خرد ریز کنید و بعد از ریختن مایه در تابه، مقدار کمی از آنها را روی پنکیک قرار دهید. سرو بهتر پنکیک با ماست

پنکیک با ماست به خاطر طعم ملایم و کمی ترش، با تاپینگ های شیرین بسیار خوشمزه می شود. عسل، شیره انگور، مربای خانگی، کره، موز، توت فرنگی، گردو و کمی دارچین گزینه های خوبی برای سرو هستند. اگر می خواهید صبحانه سبک تری داشته باشید، پنکیک را با میوه تازه و مقدار کمی عسل سرو کنید تا هم خوشمزه باشد و هم خیلی سنگین نشود. نگهداری پنکیک باقی مانده

اگر مقداری پنکیک اضافه ماند، ابتدا اجازه دهید کاملا خنک شود، سپس آن را داخل ظرف درب دار در یخچال قرار دهید. بهتر است بین پنکیک ها یک تکه کاغذ روغنی بگذارید تا به هم نچسبند. برای گرم کردن دوباره، استفاده از تابه با حرارت ملایم بهتر از مایکروویو است، چون مایکروویو ممکن است پنکیک را نرم و کمی خمیری کند. کالری پنکیک با ماست

کالری کل مواد، بدون حساب کردن کره، عسل، شکلات، مربا یا میوه برای سرو، حدود ۱۲۰۰ تا ۱۲۸۰ کالری می شود. اگر با این مقدار مواد حدود ۸ عدد پنکیک کوچک درست شود، کالری هر پنکیک حدود ۱۵۰ تا ۱۶۰ کالری است. اگر مواد را برای ۴ نفر در نظر بگیریم، کالری هر نفر حدود ۳۰۰ تا ۳۲۰ کالری می شود. البته اگر پنکیک ها را با عسل، شکلات صبحانه، کره یا مربا سرو کنید، کالری هر نفر می تواند به راحتی به ۴۰۰ تا ۵۰۰ کالری هم برسد.

جوان آنلاین: یک میلیون و ۷۰ هزار رقیبی که امسال پای کنکور سراسری آمده بودند، حکایت رقابتشان فقط یک رقابت علمی صرف نبود، بلکه حکایت این رقابت، رقابتی اقتصادی میان دهک‌های مختلف اقتصادی جامعه هم است و با عنایت به هزینه‌های نجومی کلاس‌های کنکور، مدارس خاص و ویژه، کتاب‌های کمک‌درسی و سایر هزینه‌های حضور در این رقابت به‌ظاهر علمی، می‌توان به روشنی دریافت چه کسانی شانس بیشتری برای کسب رتبه‌های بهتر آزمون سراسری دارند. ماجرایی که البته نه فقط در کنکور امسال بلکه طی یکی دو دهه اخیر شکل گرفته و هر سال از سال قبل جدی‌تر و پررنگ‌تر شده است. 

ماحصل این رقابت اقتصادی و الیگارشی آموزشی حذف طبقات ضعیف اقتصادی از تحصیلات عالیه و تکمیلی و شکل‌گیری چرخه‌ای برای تکرار ثروت و موقعیت‌های اجتماعی و اقتصادی برای برخی گروه‌ها و تکرار جایگاه‌های پایین اجتماعی و اقتصادی برای گروه‌های دیگر جامعه است. 

در این میان شاید مواردی استثنایی بتوانند مسیر خود را برای عبور از این رقابت نابرابر پیدا کنند و به دانشگاه‌های خوب و موقعیت اجتماعی و اقتصادی مناسب هم برسند، اما جا زدن استثنا‌ها به جای قاعده‌های مرسوم فقط ما را از واقع‌بینی و رفع اشکالات باز می‌دارد، البته مشروط به اینکه عزمی برای رفع روند‌های نادرست وجود داشته باشد. 

هزینه‌های چندصد میلیونی کنکور 

کافی است به سراغ پشت‌کنکوری‌ها یا خانواده‌های آنها بروید و از آنها سؤال کنید کنکور برایت چند درآمده است؟ پاسخ به این سؤال البته به طبقه اقتصادی- اجتماعی این افراد وابسته است و میزان هزینه‌ای که برای مدارس غیرانتفاعی خاص و کلاس‌های کنکور و کتاب‌های کمک‌آموزشی شده، می‌تواند رابطه معناداری با پذیرش در دانشگاه‌ها و نشستن روی صندلی‌های پرمتقاضی کنکور داشته باشد. رقم‌هایی که از ۱۲۰ تا ۳۰ میلیون تا ۳۰۰‑۴۰۰ میلیون تومان متغیر است و البته همه خانواده‌ها در همه دهک‌های درآمدی در تلاش‌اند هر چه در چنته دارند برای موفقیت فرزندشان وسط بگذارند، اما بدیهی است در این رقابت اقتصادی برای موفقیت در یک رقابت علمی، چه کسانی شانس بیشتری برای موفقیت دارند. 

شانس بیشتر برای دهک‌های بالاتر 

شانس بیشتر دهک‌های اقتصادی بالاتر برای موفقیت بیشتر و کسب رتبه بهتر در کنکور یک ادعا نیست! بررسی آمار‌ها و گزارشاتی که هر ساله بعد از اعلام نتایج کنکور سراسری منتشر می‌شود، این ارتباط معنادار را تأیید می‌کند. همچنان‌که نتایج کنکور تجربی به عنوان پرمتقاضی‌ترین کنکور کشور در سال گذشته نشان داد از میان داوطلبانی که رتبه زیر ۳هزار کسب کرده‌اند، تنها ۱۳۵ نفر از دهک‌های کم‌درآمد و دارای وضعیت اقتصادی به‌شدت ضعیف هستند. این یعنی سهم محروم‌ترین اقشار از بهترین رتبه‌های کنکور، فقط ۵/۴ درصد بوده است. 

در نقطه مقابل، ۱۵۶۳ نفر از این رتبه‌های طلایی، یعنی بیش از نیمی از کل رتبه‌های زیر ۳ هزار، متعلق به ثروتمندترین دهک‌های جامعه هستند.

طبق این آمار، نزدیک به ۷۵ درصد رتبه‌های برتر کنکور تجربی تنها از میان چهار دهک بالای اقتصادی انتخاب شده‌اند. این بدان معناست که دهک‌های اقتصادی پایین جامعه در عمل شانسی برای پذیرفته شدن در رشته‌هایی همچون پزشکی ندارند و می‌توان اطمینان داشت پزشکان آینده کشور از طبقات مرفه جامعه خواهند بود و طبقات فرودست هیچ نماینده‌ای در این قشر از جامعه نخواهند داشت. 

الیگارشی آموزشی در سایه بی‌قانونی 

با مروری بر متن قانون اساسی، در همان آغاز و در اصل سوم به بحث آموزش رایگان می‌رسیم. اصل سوم قانون اساسی تأکید می‌کند: دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است برای نیل به آموزش و پرورش و تربیت بدنی رایگان برای همه در تمام سطوح و تسهیل و تعمیم آموزش عالی، همه امکانات خود را به کار برد. اصل سی‌ام هم می‌گوید: «دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سر حد خودکفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد.». 

اما ماجرای آموزش رایگان سال‌هاست به مظلوم‌ترین بخش از آموزش و پرورش تبدیل شده است. آموزش دیگر رایگان نیست و دانش‌آموزانی که در مدارس دولتی بیشتر از آنکه احساس کنند تحت تعلیم و تربیت هستند، احساس بی‌پناهی می‌کنند! آنچنان بی‌پناه که رهبر شهید انقلاب در ۱۱ شهریور سال ۹۹ در دیدار با رؤسا و مدیران وزارت آموزش و پرورش متذکر شدند «یک نکته در باب عدالت آموزشی بحث مدارس دولتی است که مراقب باشیم مدارس دولتی جوری نباشد که دانش‌آموزی که در مدارس دولتی تحصیل می‌کند، احساس کند که مثلاً فرض کنید امکان قبولی‌اش در کنکور کمتر است؛ این طور نباید باشد یعنی باید ما سطح مدارس دولتی را، هم از لحاظ آموزش و هم از لحاظ پرورش، جوری بالا بیاوریم که خود آن دانش‌آموز احساس اعتماد کند، خانواده او هم که می‌خواهند این فرزند را بفرستند به مدرسه دولتی، احساس نکنند که دارند او را به یک جایی بی‌پناه می‌فرستند و رها می‌کنند؛ این جوری نباید باشد؛ باید به مدارس دولتی به معنای واقعی کلمه رسیدگی شود.». 

اما ماجرا به همین جا ختم نشد و تراژدی حذف دانش‌آموزان مدارس دولتی و عادی از فهرست رتبه‌های برتر کنکور، همچنان ادامه دارد و مدارس دولتی هم روزبه‌روز ضعیف‌تر می‌شوند و دانش‌آموزان و والدینی که نتوانند برای کنکور فرزندانشان خرج کنند، از دور رقابت به‌ظاهر علمی کنکور کنار گذاشته می‌شوند. 

وقتی نظام آموزشی خودش منشأ نابرابری می‌شود 

نظام آموزشی به‌طور معمول یکی از مکان‌هایی است که به افراد این امکان را می‌دهد تا جهش کنند و در عرصه اجتماعی، جایگاه صعودی پیدا کرده و در چرخه فقر نیفتند. البته مشروط به اینکه نظام‌های آموزشی به صورت عادلانه شکل گرفته باشند. نظام آموزشی عادلانه یکی از کارکردهایش امکان تحرک صعودی در نظام اجتماعی است، اما گاهی خود این محیط‌های آموزشی به صورت الیگارشیک شکل گرفته و محفلی برای تحرک و صعود عده‌ای خاص می‌شوند. هرچند طی سال‌های اخیر با انتشار نتایج کنکور سراسری و سهم ناچیز و گاهی هیچِ مدارس دولتی از برگزیدگان و رتبه‌های برتر، جریانی انتقادی علیه این الیگارش‌ها شکل گرفته، اما نمی‌توان حضور این قشر نازک و مدارس و امکاناتی را که برایشان ایجاد شده است، نادیده گرفت و از آثار و تبعات این مسئله بر تشدید شکاف‌های طبقاتی، آموزشی و اجتماعی چشم پوشی کرد. شکاف‌هایی که موجب می‌شود فقط برخی از اقشار و طبقات اجتماعی شانس رشد و تعالی اجتماعی داشته باشند و گروه‌ها و اقشار در طبقات اقتصادی و اجتماعی پایین‌تر، هرگز نتوانند در مسیر رشد و تعالی اجتماعی قرار بگیرند.

جوان آنلاین: برای خانواده‌ای که این روزها، کم‌کم خودش را برای بازگشایی مدارس مهیا می‌کند، هیچ خبری به اندازه نحوه برگزاری کلاس‌ها اهمیت ندارد. خرید نوشت‌افزار، آماده کردن لباس فرم مدرسه، برنامه‌ریزی برای رفت‌وآمد و تنظیم دوباره ساعت خواب بچه‌ها، همه و همه بر یک پیش‌فرض بنا شده است: اینکه اول مهر، مدارس به صورت حضوری بازگشایی می‌شوند و دانش‌آموزان به کلاس‌های درس برمی‌گردند.

اما درست در همین روز‌ها که خانواده‌ها خود را برای بازگشت به روال عادی آموزش آماده می‌کنند، پیامی در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شد که این پیش‌فرض را زیر سؤال برد؛ پیامی که احتمال مجازی شدن مدارس در سال تحصیلی پیش‌رو را قوت می‌بخشید.

ماجرا از انتشار مطلبی از سوی یکی از خبرنگاران حوزه آموزش‌وپرورش آغاز شد. او مدعی شد از «داخل وزارت آموزش‌وپرورش» خبر دارد؛ خبری مبنی بر اینکه علیرضا کاظمی، وزیر آموزش‌وپرورش، در پی مجازی کردن مدارس برای سال تحصیلی پیش‌رو است و منتظر پاسخ مثبت رئیس‌جمهور مانده است. فقط چند دقیقه کافی بود که این ادعا به سرعت در دنیای مجازی بازنشر شود و نگرانی‌های تازه‌ای را درباره نحوه آغاز سال تحصیلی جدید به وجود آورد.

اما در سوی دیگر، روایت رسمی وزارت آموزش‌وپرورش قرار دارد؛ روایتی که تاکنون نه‌تنها از مجازی شدن مدارس خبر نمی‌دهد، بلکه صراحتاً بر حضوری بودن سال تحصیلی جدید تأکید می‌کند.

وزیر می‌گوید مدارس حضوری است

علیرضا کاظمی در چهارم مردادماه، در واکنش به اخبار منتشرشده درباره مجازی شدن مدارس و در مقابل پرسش خبرنگاران، اعلام کرد که هیچ مقام مسئول یا دستگاهی چنین موضوعی را مطرح نکرده است. او همچنین گفت که تمام تلاش آموزش‌وپرورش برای آغاز حضوری سال تحصیلی جدید است.

این موضع چند روز بعد نیز تکرار شد. آقای وزیر، در جلسه شورای معاونان این وزارتخانه اعلام کرد سال تحصیلی جدید از اول مهر و به‌صورت حضوری آغاز خواهد شد و حضوری بودن مدارس را خواسته دولت، آموزش‌وپرورش و مردم دانست.

موضع وزارتخانه در روز‌های بعد نیز بدون تغییر باقی ماند. در ۲۱مردادماه، کاظمی از آماده‌سازی مدارس برای بازگشایی خبر داد و اظهار داشت که برنامه‌ریزی‌ها برای آغاز منظم سال تحصیلی و حضور دانش‌آموزان در مدارس در موعد مقرر در حال انجام است.

بنابراین، بر اساس آخرین مواضع رسمی اعلام‌شده مدارس کشور قرار است سال تحصیلی ۱۴۰۶- ۱۴۰۵ را حضوری آغاز کنند.

دغدغه مهم والدین

تجربه سال‌های تحصیلی که آموزش عمدتاً به صورت مجازی برگزار شد، هنوز برای بسیاری از خانواده‌ها فراموش نشده است. روز‌هایی که خانه برای مدتی به کلاس درس تبدیل شد، والدین علاوه بر مسئولیت‌های روزمره، ناچار بودند بخشی از فرایند آموزش فرزندشان را نیز مدیریت کنند؛ از فراهم کردن اینترنت و ابزار مناسب گرفته تا همراهی با دانش‌آموز در کلاس‌های آنلاین.

از طرف دیگر، آموزش غیرحضوری برای همه دانش‌آموزان شرایط یکسانی ایجاد نکرد. دسترسی به اینترنت و تجهیزات، کیفیت ارتباط، شرایط خانوادگی و حتی سن دانش‌آموز می‌تواند تجربه آموزش مجازی را متفاوت کند. از همه مهم‌تر آنکه آموزش مجازی چه در روز‌های کرونا و چه در روز‌های جنگ، یا حتی روز‌های یخبندان و آلودگی هوا، کیفیت یادگیری دانش‌آموزان را به میزان قابل توجهی کاهش داد و آموزش در سال‌های تحصیلی بعد را با چالش جدی مواجه کرد. به همین دلیل، هر خبری درباره تغییر شیوه آموزش، برای خانواده‌ها و دانش‌آموزان، مستقیماً با سبک زندگی، برنامه روزانه و آینده تحصیلی آنها گره می‌خورد.

همین حساسیت باعث می‌شود خبر‌هایی از این دست، حتی پیش از آنکه به مرحله تصمیم رسمی برسند، با سرعت زیادی در فضای مجازی منتشر و بازنشر شوند.

کدام روایت واقعیت دارد؟

تا این لحظه، دو روایت درباره نحوه برگزاری سال تحصیلی جدید وجود دارد. روایت اول، ادعایی است که از سوی یکی از خبرنگاران حوزه آموزش‌وپرورش درباره احتمال مجازی شدن مدارس مطرح شده، اما تاکنون هیچ سند رسمی برای تأیید آن منتشر نشده است؛ و در مقابل، روایت رسمی وزارت آموزش‌وپرورش قرار دارد؛ موضعی که وزیر آموزش‌وپرورش در چند نوبت مجازی شدن مدارس را رد کرده و از آغاز حضوری سال تحصیلی جدید خبر داده است. در هر شرایطی، مهم این است که تکلیف خانواده‌ها روشن باشد. آنها که این روز‌ها خود را برای شروع سال تحصیلی آماده می‌کنند، بعد از انتشار چنین ادعایی از سوی یک خبرنگار، طبیعی است که بخواهند بدانند فرزندشان از اول مهر قرار است در کلاس درس بنشیند یا پای صفحه نمایش، سال تحصیلی‌اش را آغاز کند.

تجربه سال‌های تحصیلی گذشته نیز نشان داده که تغییر شیوه آموزش، تصمیمی نیست که بتوان آن را یک‌شبه اجرا کرد. خانواده‌ها برای برنامه‌ریزی به خبر دقیق و به‌موقع نیاز دارند، نه اخباری که ابتدا در فضای مجازی منتشر شوند و بعد، میان تکذیب و تأیید باقی بمانند.

حالا که فاصله چندانی تا بازگشایی مدارس نمانده، خانواده‌ها بیش از هر چیز به یک خبر قطعی و قابل اتکا نیاز دارند تا با خیال راحت خود را برای این روز مهیا کنند.