ایران پناه دل هاست...

صفحه سیاست-

سایت «المانیتور» در گزارشی اعلام کرد تهدیدهای اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مبنی بر حمله به عمان، موجب حیرت، تعجب و ناخرسندی در مسقط شده است؛ هرچند مقام‌های عمانی تلاش دارند این تهدیدها را بیش از اندازه جدی نگیرند.

بر اساس این گزارش، مقام‌های عمانی اعلام کرده‌اند که نخستین تهدید ترامپ برای بمباران این کشور برای آنها «شوک‌آور» بوده، اما تکرار چنین تهدیدهایی اکنون بیش از هر چیز با نارضایتی مواجه شده است.

یک منبع عمانی در این‌باره گفته است که مقام‌های مسقط «در واقع این موضوع را جدی نمی‌گیرند». یک دیپلمات عمانی نیز تأکید کرده است که این کشور به‌تدریج به تکرار تهدیدهای ترامپ عادت کرده و بارها چنین اظهاراتی را شنیده است.

این واکنش نشان می‌دهد که تهدیدهای واشنگتن، دست‌کم در نگاه بخشی از محافل سیاسی عمان، دیگر الزاماً به‌عنوان یک ابزار مؤثر برای تغییر رفتار مسقط تلقی نمی‌شود. واشنگتن‌پست؛ ترامپ از بن‌بست منطقه‌ای خشمگین است

همزمان، روزنامه «واشنگتن‌پست» در تحلیلی، لحن اخیر ترامپ علیه عمان و برخی دیگر از شرکای آمریکا را نشانه افزایش خشم و سرخوردگی رئیس‌جمهور این کشور دانسته است.

بر اساس این تحلیل، ترامپ که در وادار کردن تهران به پذیرش خواسته‌های واشنگتن با دشواری مواجه شده، به نظر می‌رسد بخشی از فشار و نارضایتی خود را متوجه شرکای منطقه‌ای آمریکا کرده است.

تهدید علیه عمان در این چارچوب اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ چراکه مسقط طی سال‌های گذشته یکی از مهم‌ترین کانال‌های ارتباطی میان ایران و غرب بوده و در مقاطع مختلف برای کاهش تنش‌ها و انتقال پیام میان طرف‌های درگیر نقش‌آفرینی کرده است. تنگه هرمز؛ نقطه اصلی اختلاف

یکی از مهم‌ترین محورهای این تحولات، مسئله تنگه هرمز است. تحلیلگران معتقدند نگرانی واشنگتن تنها به مواضع عمان محدود نمی‌شود، بلکه احتمال شکل‌گیری ترتیبات منطقه‌ای برای مدیریت و بازگشایی تردد در تنگه هرمز بدون پذیرش کامل خواسته‌های آمریکا، یکی از عوامل افزایش فشارهای ترامپ است.

در چنین شرایطی، هرگونه توافق یا تفاهم میان ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس می‌تواند بخشی از محاسبات واشنگتن را تغییر دهد؛ زیرا آمریکا تلاش دارد مدیریت امنیت و تردد دریایی در منطقه را در چارچوب ترتیبات مورد نظر خود حفظ کند.

آلن ایر، دیپلمات پیشین آمریکا و عضو تیم مذاکره‌کننده این کشور در مذاکرات منتهی به برجام، نیز در همین زمینه گفته است که اظهارات اخیر ترامپ نشان‌دهنده سرخوردگی او از ناتوانی در دستیابی به حداقل هدف خود، یعنی بازگشت رفت‌وآمد در تنگه هرمز به وضعیت عادی، است. چرا عمان برای آمریکا اهمیت دارد؟

اهمیت عمان برای واشنگتن تنها به موقعیت جغرافیایی این کشور محدود نیست. مسقط طی دهه‌های گذشته سیاست خارجی متفاوتی را در پیش گرفته و تلاش کرده است روابط خود را با طیف‌های مختلف منطقه‌ای و بین‌المللی حفظ کند.

همین رویکرد باعث شده عمان در بسیاری از بحران‌های منطقه‌ای به کانالی برای گفت‌وگو تبدیل شود. بنابراین فشار مستقیم بر مسقط می‌تواند با یک تناقض جدی روبه‌رو شود؛ آمریکا از یک سو به کانال‌های ارتباطی عمان نیاز دارد و از سوی دیگر، تهدید این کشور می‌تواند ظرفیت میانجیگری و اعتماد متقابل را تضعیف کند.

از این منظر، تهدید علیه عمان ممکن است بیش از آنکه یک ابزار فشار مؤثر باشد، به محدود شدن یکی از مسیرهای دیپلماتیک واشنگتن در منطقه منجر شود. تهدید یا نشانه ضعف در برابر بن‌بست؟

نکته قابل توجه در تحولات اخیر، فاصله میان ادبیات تهدیدآمیز ترامپ و واقعیت‌های میدانی و دیپلماتیک منطقه است. اگرچه واشنگتن همچنان از ابزارهای نظامی و اقتصادی قابل توجهی برخوردار است، اما تکرار تهدید علیه متحدان و شرکای منطقه‌ای می‌تواند نشانه دشوارتر شدن مسیر دستیابی به اهداف آمریکا باشد.

در مقابل، واکنش عمان نیز نشان می‌دهد که کشورهای منطقه الزاماً حاضر نیستند سیاست‌های خود را صرفاً بر اساس تهدیدهای واشنگتن تنظیم کنند. مسقط تلاش دارد ضمن حفظ روابط خود با آمریکا، کانال‌های ارتباطی خود با ایران و دیگر بازیگران منطقه‌ای را نیز حفظ کند. معادله جدید در خلیج فارس

مجموع این تحولات را می‌توان نشانه‌ای از تغییر در معادلات امنیتی خلیج فارس دانست؛ جایی که کشورهای منطقه بیش از گذشته به دنبال مدیریت مستقیم بحران‌ها و حفظ کانال‌های ارتباطی خود هستند.

در چنین شرایطی، تداوم تهدیدهای ترامپ علیه عمان ممکن است نتیجه‌ای متفاوت با هدف اولیه واشنگتن داشته باشد. به جای وادار کردن مسقط به عقب‌نشینی، این رویکرد می‌تواند کشورهای منطقه را به سمت افزایش هماهنگی برای کاهش وابستگی به تصمیمات آمریکا سوق دهد.

از این منظر، مسئله اصلی تنها تهدید ترامپ علیه عمان نیست؛ بلکه این پرسش مطرح است که آیا واشنگتن همچنان قادر است با اتکا به فشار و تهدید، معادلات منطقه‌ای را مطابق خواست خود شکل دهد یا آنکه کشورهای خلیج فارس به سمت ترتیبات مستقل‌تری برای مدیریت بحران، امنیت دریایی و مسئله تنگه هرمز حرکت خواهند کرد.

کد خبر: 787401 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۰ ۱۶:۳۳:۰۰ اعتمادآنلاین |

سخنگوی پلیس خبر داد

به گزارش ایسنا سردار سعید منتظر المهدی افزود: مرزبانان هنگ مرزی سراوان با اشراف اطلاعاتی و آمادگی عملیاتی، شب گذشته تحرکات یک گروهک مسلح که قصد ورود غیرقانونی به کشور و انجام اقدامات خرابکارانه داشتند را شناسایی و موضوع را در دستور کار قرار دادند.

وی افزود: در این عملیات ، مسیر ورود عناصر مسلح را مسدود کردند و در جریان درگیری، ضمن مقابله با آنان، یکی از عناصر این گروهک را به هلاکت رساندند.

بنا به اعلام خبرگزاری پلیس، منتظرالمهدی در پایان گفت: اعضای باقی‌مانده گروهک پس از مواجهه با واکنش مرزبانان، از محل متواری شدند و به سمت خاک کشور مقابل گریختند. در پاکسازی محل درگیری، مقادیری سلاح و تجهیزات ارتباطی کشف و ضبط شد.

  اخبار مرتبط ببینید | محسن رضایی: نیروهای مسلح برای حفظ ایران از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنند سردار جوانی: اقدامات ما تاکنون تدافعی بوده؛ ممکن است تهاجمی هم بشود

صفحه سیاست-

سردار ابن‌الرضا، سرپرست وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، در پیامی به مناسبت ۳۱ مرداد، روز صنعت دفاعی، تأکید کرد که قدرت دفاعی امروز ایران برای جنگ‌طلبی نیست، بلکه ابزاری برای جلوگیری از جنگ و تجاوز است.

این موضع را می‌توان بخشی از یک راهبرد روشن در حوزه امنیت ملی دانست؛ راهبردی که میان «توانایی برای جنگ» و «تمایل به جنگ» تفاوت قائل می‌شود. بر اساس این نگاه، کشوری که از توان دفاعی و قدرت پاسخگویی کافی برخوردار باشد، در برابر محاسبات اشتباه دشمنان آسیب‌پذیری کمتری خواهد داشت. بازدارندگی؛ حلقه اصلی راهبرد دفاعی ایران

تجربه سال‌های گذشته در منطقه نشان داده است که ضعف دفاعی یک کشور لزوماً به معنای کاهش احتمال جنگ نیست. در بسیاری از موارد، زمانی که طرف مقابل تصور کند هزینه اقدام نظامی پایین خواهد بود، احتمال افزایش فشار و حتی تجاوز بیشتر می‌شود.

از این منظر، توسعه صنعت دفاعی ایران را می‌توان تلاشی برای افزایش هزینه هرگونه ماجراجویی نظامی علیه کشور دانست. موشک‌ها، پهپادها، سامانه‌های پدافندی و سایر تجهیزات دفاعی، در چنین چارچوبی صرفاً ابزارهای نظامی نیستند؛ بلکه بخشی از معادله بازدارندگی و امنیت ملی محسوب می‌شوند. ایران بر «عدم آغاز جنگ» تأکید دارد

یکی از بخش‌های مهم اظهارات سرپرست وزارت دفاع، تأکید بر این گزاره است که ایران «هیچگاه آغازگر تجاوز به هیچ کشوری نبوده و نخواهد بود».

این تأکید از آن جهت اهمیت دارد که جمهوری اسلامی ایران تلاش می‌کند میان سیاست خارجی خود و نحوه استفاده از قدرت نظامی، یک خط تفکیک روشن ایجاد کند؛ به این معنا که افزایش توان نظامی الزاماً به معنای تغییر رویکرد کشور به سمت جنگ‌افروزی نیست.

در واقع، پیام اصلی این موضع آن است که تهران خواهان جنگ نیست، اما برای دفاع از خود نیز حاضر به پذیرش هزینه‌های سنگین ناشی از ضعف و غافلگیری نخواهد بود. «اجازه تجاوز نمی‌دهیم»؛ بخش دوم پیام ایران

در کنار تأکید بر عدم تجاوز، بخش دوم پیام سردار ابن‌الرضا نیز اهمیت ویژه‌ای دارد؛ اینکه ایران اجازه تجاوز نظامی به سرزمین، استقلال و امنیت خود را نخواهد داد.

این عبارت نشان می‌دهد که از نگاه مسئولان دفاعی کشور، بازدارندگی تنها با اعلام مواضع سیاسی ایجاد نمی‌شود و باید پشتوانه عملیاتی داشته باشد. هرچه توان دفاعی و آمادگی نیروهای مسلح افزایش یابد، محاسبه هزینه و فایده برای طرف مقابل نیز دشوارتر خواهد شد.

در شرایطی که منطقه غرب آسیا همچنان با بحران‌های امنیتی، درگیری‌های نظامی و رقابت قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای روبه‌رو است، چنین رویکردی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. صنعت دفاعی ایران؛ از تأمین تجهیزات تا ساخت قدرت ملی

روز صنعت دفاعی صرفاً یک مناسبت تقویمی برای معرفی تجهیزات نظامی نیست. طی سال‌های گذشته، صنعت دفاعی ایران به یکی از حوزه‌های مهم توسعه فناوری‌های بومی تبدیل شده است؛ حوزه‌ای که هدف آن کاهش وابستگی خارجی و ایجاد توانایی داخلی برای پاسخ به تهدیدهای امنیتی است.

از این منظر، تأکید بر قدرت دفاعی را می‌توان بخشی از سیاست افزایش تاب‌آوری کشور دانست. هر اندازه وابستگی به منابع خارجی برای تأمین نیازهای دفاعی کاهش پیدا کند، امکان حفظ استقلال تصمیم‌گیری در شرایط بحرانی نیز افزایش خواهد یافت. پیام بازدارندگی ایران در شرایط پرتنش منطقه

پیام اخیر وزارت دفاع را می‌توان در یک جمله خلاصه کرد؛ ایران جنگ را نمی‌خواهد، اما می‌خواهد توان جلوگیری از تحمیل جنگ را داشته باشد.

این رویکرد در نهایت بر یک اصل استوار است: صلح پایدار زمانی امکان‌پذیرتر است که طرف مقابل بداند تجاوز هزینه سنگینی خواهد داشت. بنابراین، تقویت توان دفاعی از نگاه تهران نه در تضاد با صلح، بلکه یکی از ابزارهای حفظ امنیت و جلوگیری از جنگ محسوب می‌شود.

به همین دلیل، سخنان سرپرست وزارت دفاع را باید فراتر از یک موضع مناسبتی ارزیابی کرد؛ پیامی که هم برای افکار عمومی داخلی و هم برای طرف‌های خارجی دارد و بر استمرار سیاست «عدم آغاز تجاوز در کنار آمادگی کامل برای دفاع» تأکید می‌کند.