روزنامه والاستریتژورنال به نقل از افراد مطلع گزارش داد که «دن دریسکول»، معاون وزیر جنگ و وزیر نیروی زمینی ارتش آمریکا قصد دارد تا پایان سال جاری میلادی و حتی احتمالاً زودتر از آن، از مقام خود کنارهگیری کند.
به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، بر اساس این گزارش، تصمیم دریسکول پس از ماهها تنش فزاینده با «پیت هگست»، وزیر جنگ آمریکا اتخاذ شده است.
والاستریتژورنال مینویسد خروج دریسکول از پنتاگون، خلأ رهبری در ارتش آمریکا را عمیقتر خواهد کرد؛ بهویژه آنکه ارتش این کشور هماکنون نیز فاقد یک رئیس ستاد تایید شده توسط سنا است. هگست در ماه آوریل، ژنرال «رندی جورج» را بدون ارائه توضیح مشخصی از ریاست ستاد ارتش برکنار کرد و دولت ترامپ تاکنون جانشینی برای او معرفی نکرده است.
در حال حاضر، «کریستوفر لانیو»، معاون رئیس ستاد ارتش که پیشتر دستیار ارشد نظامی هگست بوده، بهعنوان سرپرست این سمت فعالیت میکند.
دریسکول که از نیروهای پیشین تکاور ارتش و از چهرههای نزدیک به «جیدی ونس»، معاون رئیسجمهور آمریکا به شمار میرود، در طول حدود ۱۸ ماه حضور خود در این سمت، موضوعاتی چون نوسازی ارتش، بهرهگیری از فناوریهای تجاری و درسآموزی از تحولات میدانی جنگ اوکراین را در دستور کار قرار داده بود.
والاستریتژورنال همچنین به نقل از منابع مطلع گزارش داده که دریسکول و خانوادهاش تابستان امسال منزل سازمانی ویژه معاون وزیر جنگ در پایگاه مشترک «مایر-هندرسون هال» را ترک کردند؛ خانواده او به کارولینای شمالی نقل مکان کردند و خود وی در آپارتمانی کوچکتر در داخل پایگاه اقامت کرده است.
بر اساس گزارش والاستریتژورنال، دریسکول در نخستین روزهای فعالیتش با واکنش منفی هگست مواجه شد. بنا بر گزارشهای پیشین این روزنامه، دریسکول پیشنهاد کرده بود مقدمات سفر ونس و ترامپ برای دیدار با نظامیان و گفتوگو درباره اصلاحات در ارتش فراهم شود؛ اقدامی که با انتقاد شدید وزیر جنگ روبهرو شد.
روزنامه خراسان نوشت: حدود شش ماه از جنگ اخیر گذشته است و هنوز چشماندازی برای گذار به توافق و نه صلح دیده نمیشود؛ چون اساسا توافق میان دو طرف به معنای صلح نیست و دومی الزامات و مقتضیات خاص خود را دارد.
البته اینجا منظور توافق دائم و جامع میان دو طرف هم نیست؛ چون شانس آن فعلا در حد صفر است. اما چرا چشماندازی برای یک «توافق موفق مقطعی» هم وجود ندارد؟ علت آن در بنبستی پیچیده نهفته است که کلیت جنگ با آن مواجه است.
واقعیت این است که جنگ در بعد نظامی تا اینجای کار شکست خورده و به اهدافش نرسید؛ اما چون نه پیروزی و نه شکستی مطلق حاصل نشده است، لزوما ناکامی جنگ نظامی در تحقق اهدافش به معنای آن نیست که طرف آمریکایی کنار خواهد آمد و به این راحتی به توافقی مطلوب تهران تن خواهد داد.
ترامپ راهکاری برای خروج از این وضعیت ندارد؛ هم راهکار نظامی تا اینجای کار مثمر ثمر نبوده است و البته این نیز به معنای دست کشیدن از جنگ و حمله نیست و هم راهکار سیاسی و دیپلماتیک برای ترامپ بسیار پرهزینه است؛ چون اساسا در شرایط فعلی شانسی برای کسب دستاورد دیپلماتیک خاص و قابل عرضه در آمریکا برای خود نمیبیند و پذیرش توافقی مانند تفاهمنامه نیز به معنای یک شکست مضاعف و در آستانه انتخابات کنگره بسیار دردسرساز خواهد بود.
در این راستا هم دیدیم که همین تفاهم نامه که کاملا به نفع ایران بود، به محض انتشار متن و امضا سریعا به دستاویزی برای حملات تند به ترامپ در آمریکا و اسرائیل تبدیل شد.
ترامپ برای خروج از این جنگ و لو موقت به توافقی نیاز دارد که اگر هم مضمون و محصول آن اصل جنگ را توجیه نکند و تابع آن نباشد، بلکه برای او دردسری بزرگ نیز ایجاد نکند که هم خود جنگ را زیر سوال ببرد و هم در مظان این اتهام قرار گیرد که کارزار نظامیاش نتیجه معکوس داده و به جای تضعیف تهران امتیازهای کلانی به آن داده و جایگاهش را تقویت کرده است.
در مجموع، وضعیت کنونی را باید بنبستی پیچیده و چند لایه و یک ابهام و بلاتکلیفی مزمن و در عین حال خطرناک دانست. نه گزینه نظامی توانسته است راه خروجی قطعی ایجاد کند و نه مسیر دیپلماتیک.
البته اینجا نباید مانع دستیابی به توافق با تهران در شرایط کنونی را صرفا به ویژگیهای فردی و روانی ترامپ، از جمله خودشیفتگی یا غرور سیاسی او، تقلیل داد. آمریکا با توجه به جایگاه ابرقدرتی خود و نیز مجموعه بازیگران غربی، پیامد هر نوع توافقی را که در آن کنترل ایران بر تنگه هرمز تثبیت و تحریمها برطرف و موجب تقویت جایگاه ایران شود، به معنای تغییر موازنه قدرت در منطقه به ضرر اسرائیل و منافع آمریکا و غرب ارزیابی میکنند که نقض غرض جنگ است.
از همین رو، بعید به نظر میرسد آمریکا، اسرائیل و کشورهای غربی به سادگی با وضعیت کنونی و چنین توافقی کنار بیایند. بنابراین شانسی برای یک مصالحه موقت در قالب «توافقی موفق و قابل اجرا» نیز وجود ندارد؛ مگر این که جنگ به موازنهای برسد که چنین توافقی نتیجه تحمیلی آن باشد. اما در عین حال قبل از رسیدن به این نقطه، همچنان احتمال تفاهمات محدود و البته «با سرانجامی ناموفق» وجود دارد.
آمریکا فعلا منتظر نتایج تشدید جنگ اقتصادی به ویژه پس از اقدام امارات است و برنامه بعدی آن تابعی از ارزیابی اش از این نتایج و وضعیت داخلی ایران است. ولی در کل احتمال جنگ و حملات جدید در هفتهها و ماههای آتی نیز بسیار جدی است.
در مقابل نیز احتمال حملات پیشدستانه ایران با هدف بر هم زدن معادله جنگ فرسایشی و محاصره قبل از انتخابات کنگره آمریکا بالاست.
به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، مسعود لطفی، مدیرعامل شرکت بهرهبرداری متروی تهران و حومه، با اشاره به روند تأمین قطعات مورد نیاز مترو اظهار کرد: شرکت بهرهبرداری بهصورت سالانه برای تأمین قطعات اقدام میکند و بخش عمده این نیاز از طریق شرکتهای داخلی تأمین میشود.
وی افزود: چه قطعات تولید داخل باشند و چه وارداتی، خرید آنها از طریق شرکتهای داخلی انجام میشود و شرکت بهرهبرداری بهصورت مستقیم برای خرید از چین یا سایر کشورها اقدام نمیکند.
لطفی درباره آخرین وضعیت اورهال ناوگان مترو گفت: امسال اورهال ۳۰ قطار AC و ۵۰ واگن خط پنج در برنامه قرار دارد و میزان پیشرفت اورهال سالانه نسبت به سال گذشته ۴۰ درصد افزایش یافته است.
وی ادامه داد: در پنج ماه ابتدایی سال، تاکنون ۶۹ واگن متروی تهران اورهال شدهاند.
مدیرعامل شرکت بهرهبرداری متروی تهران و حومه همچنین درباره وضعیت پلهبرقیهای ایستگاهها گفت: در حال حاضر ۱۳۷۸ پلهبرقی در متروی تهران وجود دارد که میزان آمادهبهکاری آنها به ۹۹.۸ درصد رسیده است.
لطفی خاطرنشان کرد: پلهبرقی یک تجهیز الکتریکی و مکانیکی است و به تعمیرات و اورهال دورهای نیاز دارد؛ بنابراین بخشی از تجهیزات بهصورت موقت برای انجام تعمیرات از مدار خارج میشوند.
وی افزود: وضعیت خرابی یا اورهال پلهبرقیهای ایستگاهها بهصورت روزانه اطلاعرسانی میشود و در صورت خروج محدود تعدادی از تجهیزات از مدار، تلاش میشود در کوتاهترین زمان ممکن دوباره به چرخه خدمت بازگردند.
