به گزارش برنا، شکنندگی این سیستم به ویژه روز پنجشنبه آشکار شد که یک اعتصاب خودسرانه، عملیات فرودگاه بن گوریون در نزدیکی تلآویو را در یکی از شلوغترین روزهای سفر سال، برای چند ساعت متوقف کرد.
کارمندان در اعتراض به کمبود کارکنان و حجم کاری سنگین، کار خود را متوقف کردند که به بسته شدن باجههای پذیرش و تعلیق مراحل ورود مسافران منجر شد.
پروازهای متعددی به تاخیر افتاد یا لغو شد و هزاران مسافر سرگردان شدند و صفهای طولانی در داخل ترمینالها ایجاد شد.
اتحادیه کارگران اعلام رسمی اعتصاب را تکذیب کرد، در حالی که مدیریت فرودگاه، اقدامات کارگری را عامل این اختلال دانست.
پس از مذاکرات میان نمایندگان اتحادیه و مقامات اداره فرودگاههای رژیم صهیونیستی، کارکنان به سر کار بازگشتند و پروازها به تدریج از سر گرفته شد.
اداره فرودگاهها اعلام کرد که تلاشهای قابل توجهی برای افزایش سطح کارکنان برای برآورده کردن خواستههای عملیاتی انجام خواهد شد. با این حال، این سازمان هشدار داد که رفع عقبماندگی ناشی از توقف چند ساعته، زمانبر خواهد بود.
نتانیاهو خواستار اخراج کارگران شد
این اعتصاب واکنش شدید بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم را در پی داشت و او خواستار اخراج کارمندانی شد که مسئول اختلال در عملیات فرودگاه بودهاند.
طبق گزارش رسانههای اسرائیلی، نتانیاهو گفت: «هر کسی که در عملیات فرودگاه مانع ایجاد کند، به خانه فرستاده خواهد شد.»
میری رگو، وزیر حمل و نقل نیز تهدید به اقدامات تنبیهی کرد و گفت کسانی که این اختلال را رهبری کردهاند، بهای سنگینی خواهند پرداخت.
این رویارویی، تنشهای فزاینده میان رژیم صهیونیستی و کارکنان فرودگاه را برجسته کرد که میگویند سطح فعلی کارکنان برای رسیدگی به حجم کاری ناشی از ازدحام سفرهای تابستانی کافی نیست.
پیشبینی میشود حدود ۲.۶ میلیون مسافر در ماه اوت از فرودگاه بن گوریون عبور کنند. طبق آمار منتشر شده توسط روزنامه تجاری گلوبز، پیشبینی میشود که ترافیک روزانه در روزهای هفته بین ۹۰ تا ۹۵ هزار مسافر و در روزهای خاص از ۱۰۰ هزار نفر فراتر رود.
این فرودگاه همچنین با فشار عملیاتی اضافی از سوی هواپیماهای نظامی آمریکا روبهرو شده است. اداره فرودگاههای رژیم صهیونیستی در اواخر ژوئیه هشدار داد که هواپیماهای سوخترسان نیروی هوایی آمریکا مستقر در بن گوریون میتوانند در طول فصل اوج تابستان، به تاخیر پروازها دامن بزنند.
شرکتهای هواپیمایی خارجی به کندی باز میگردند
شبکه پروازهای بینالمللی رژیم صهیونیستی هنوز به طور کامل از تعلیقهای مکرر ناشی از درگیری منطقهای بهبود نیافته است.
چندین شرکت هواپیمایی بزرگ خارجی پس از تجاوز آمریکایی صهیونی به ایران در ماه مارس، خدمات تلآویو را متوقف کردند و شرکتهای هواپیمایی اسرائیلی مجبور شدند به سهم بیشتری از تقاضای بینالمللی پاسخگو باشند.
شرکتهای هواپیمایی آمریکایی که قصد داشتند پروازهای خود را به اراضی اشغالی فلسطین را در ژانویه ۲۰۲۷ از سر بگیرند، بازگشت خود را تا ماه مارس به تعویق انداختند. انتظار میرود شرکتهای هواپیمایی دلتا و یونایتد ایرلاینز خدمات تلآویو خود را در سپتامبر از سر بگیرند.
کاهش حضور شرکتهای هواپیمایی خارجی، رقابت را محدود کرده و به قیمتهای بالای بلیت، به ویژه در مسیرهای طولانی، کمک کرده است.
با وجود افزایش صندلیهای موجود در مسیر تلآویو-نیویورک، کرایهها همچنان بیثبات هستند و بسته به شرکت هواپیمایی و تاریخ سفر، به شدت متفاوت هستند.
بر اساس گزارش خبرگزاری آناتولی، دادههای صنعت گردشگری رژیم صهیونیستی نشان میدهد که قیمت بلیت رفت و برگشت کلاس اقتصادی برای دوره تعطیلات سپتامبر از حدود ۱۴۶۰ دلار تا بیش از ۳۰۰۰ دلار متغیر بوده است، در حالی که قیمت بلیت کلاس تجاری از تقریبا ۵۷۰۰ دلار تا نزدیک به ۱۰۰۰۰ دلار متغیر بوده است.
انتهای پیام/
اسکات بسنت مدعی شد انزوای اقتصادی ایران به نتیجه خواهد رسید و واشنگتن شدیدترین تحریمهای تاریخ را علیه جمهوری اسلامی اعمال خواهد کرد.
او با اشاره به سیاستهای آمریکا در قبال ونزوئلا و کوبا گفت: «محاصره ما در ونزوئلا کارساز بود، در کوبا کارساز است و در ایران هم کارساز خواهد بود.»
وزیر خزانهداری آمریکا همچنین مدعی شد: «زمان آن رسیده است که متحدان آمریکا و سایر کشورهای جهان از تعامل با نظام ایران دست بکشند.»
وی در ادامه با اشاره به تنگه هرمز گفت: «ما کنترل تنگه هرمز را در اختیار داریم و حجم زیادی از نفت از این تنگه عبور میکند؛ ما شدیدترین تحریمها را علیه ایران اعمال خواهیم کرد.»
او همچنین تأکید کرد که انزوای اقتصادی ایران، بزرگترین انزوای اقتصادی در تاریخ خواهد بود.
فشار اقتصادی جایگزین درگیری نظامی با ایران میشود
وزیر خزانهداری آمریکا، اسکات بسنت، روز پنجشنبه در گفتوگو با شبکه سیانبیسی گفت اعمال «فشار اقتصادی حداکثری» علیه ایران احتمالاً مانع از سرگیری درگیری نظامی گسترده خواهد شد.
بسنت مدعی شد دولت آمریکا قصد دارد «بزرگترین انزوای اقتصادی هماهنگ در تاریخ جهان» را علیه ایران ایجاد کند؛ اظهاراتی که بلافاصله با افزایش قیمت نفت همراه شد.
این در حالی است که کارشناسان مختلف غربی تأکید کردهاند با توجه به تجربه چندینساله ایران در مقابله با تحریمها، تکرار این رویکرد از سوی دولت ترامپ تأثیری بر درگیریهای کنونی نخواهد گذاشت.
وزیر خزانهداری آمریکا همچنین اعلام کرد روز دوشنبه در یک کنفرانس خبری، جزئیات بیشتری از این طرح ارائه خواهد کرد.
در ادامه این گفتوگو، خبرنگار از بسنت پرسید که آیا کارزار اقتصادی علیه ایران، با توجه به شراکت اقتصادی چین با تهران، شامل چین نیز خواهد شد.
تحریمها و محاصره اقتصادی، نظام ایران را فرو میپاشاند
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، روز پنجشنبه در گفتوگو با شبکه CNBC مدعی شد واشنگتن قصد دارد «سختترین تحریمهای تاریخ» را علیه ایران اعمال کند.
بسنت با اشاره به همزمانی تحریمها با محاصره اقتصادی ایران گفت: «این یک ضربه دوگانه است. ما محاصره را داریم و سختترین تحریمهای تاریخ را خواهیم داشت. این در ایران جواب خواهد داد و ما این رژیم را فروخواهیم پاشاند.»
این اظهارات با واکنش لارنس نورمن، خبرنگار والاستریت ژورنال، مواجه شد. نورمن در شبکه ایکس نوشت که این اظهارات، «اولین بار پس از مدتهاست که یک مقام ارشد دولت ترامپ خواستار تغییر نظام در ایران شده است» و پرسید آیا این موضع نشاندهنده بازگشت دولت آمریکا به اهدافی است که از ۲۸ فوریه دنبال میکرد.
در ماههای گذشته نیز مقامهای آمریکایی و متحدان واشنگتن درباره احتمال فروپاشی حکومت ایران اظهارنظر کرده بودند، اما دولت ترامپ در مقاطع مختلف از استفاده صریح از عبارت «تغییر رژیم» خودداری کرده بود.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، «واشنگتنپست» در گزارشی به نقل از مقامهای عربی و غربی نوشت نارضایتی از واشنگتن در کشورهای حاشیه خلیج فارس رو به افزایش است و متحدان آمریکا نگراناند که دونالد ترامپ نتواند دیپلماسی لازم برای پایان دادن به جنگ و دستیابی به صلح با ایران را مدیریت کند.
بر اساس این گزارش، پس از ماهها درگیری و ادامه حملات موشکی و پهپادی ایران و نیروهای همسو با تهران، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر، کویت و بحرین اکنون در نارضایتی از نحوه مدیریت بحران از سوی دولت آمریکا اشتراک نظر بیشتری پیدا کردهاند. حتی در برخی از این کشورها بحثهایی درباره فایده ادامه میزبانی از تأسیسات و پایگاههای بزرگ نظامی آمریکا شکل گرفته است.
یکی از مقامهای کشورهای خلیج فارس در گفتوگو با واشنگتنپست گفت: «ترامپ این جنگ را آغاز کرد و ما بهای آن را میپردازیم.» به گفته این مقام، خشم از آمریکا از زمان حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در ماه فوریه به بالاترین سطح خود رسیده است.
وابستگی به آمریکا؛ در کنار افزایش بیاعتمادی
با وجود افزایش نارضایتی، کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس همچنان به آمریکا بهعنوان یکی از اصلیترین شرکای امنیتی و تأمینکنندگان تسلیحات خود وابستهاند. قطر و بحرین نیز میزبان پایگاههای بزرگ نظامی ایالات متحده هستند.
با این حال، نگرانی از سیاست واشنگتن برخی دولتهای منطقه را به بررسی ترتیبات و شراکتهای امنیتی تازه سوق داده است. تحلیلگران معتقدند این روند دستکم در کوتاهمدت به معنای دگرگونی کامل نظم امنیتی منطقه نیست، اما نشان میدهد کشورهای خلیج فارس در حال بررسی گزینههایی برای کاهش وابستگی مطلق به آمریکا هستند.
یک مقام ارشد اروپایی، توافق دفاعی متقابل اخیر میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان را «پیامی به آمریکا» توصیف کرد و گفت این توافق نشان میدهد سه کشور قدرتمند مسلمان سنی در تلاشاند شرکای امنیتی و دفاعی خود را متنوع کنند؛ زیرا از نگاه آنها «آمریکا بهتنهایی کافی نیست».
در مقابل، یک مقام کاخ سفید این ارزیابیها را رد کرد و گفت ترامپ روابط «فوقالعادهای» با شرکای آمریکا در خلیج فارس دارد و واشنگتن از پیش از آغاز عملیات علیه ایران، بهطور مستمر با متحدان منطقهای خود در تماس بوده است.
«آمریکا ما را ناامنتر کرده است»
«فراس مقصد»، مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در گروه اوراسیا، به واشنگتنپست گفت نارضایتی در میان متحدان آمریکا از همان ابتدای جنگ وجود داشته و بسیاری از آنها احساس میکنند ناخواسته وارد درگیریای شدهاند که ترامپ اکنون برای پایان دادن به آن با مشکل روبهرو است.
«آنا جیکوبز» از مؤسسه کشورهای عرب خلیج فارس در واشنگتن نیز گفت اعتماد به ایالات متحده از زمان آغاز جنگ کاهش یافته است و متحدان آمریکا احساس میکنند عملکرد واشنگتن در منطقه آنها را «کمتر امن» کرده است.
با این حال، یک دیپلمات غربی مستقر در منطقه تأکید کرد این تحولات الزاماً به معنای چرخشی بنیادین علیه آمریکا نیست. به گفته او، حتی پیش از جنگ نیز حضور نظامی آمریکا در کشورهای منطقه با اشتیاق کامل پذیرفته نمیشد و بیشتر بهعنوان «یک شر ضروری» دیده میشد؛ اما اکنون حتی ضرورت این حضور نیز بیش از گذشته مورد پرسش قرار گرفته است.
عربستان زیر فشار جنگ
عربستان سعودی در هفتههای اخیر با فشارهای امنیتی بیشتری مواجه شده است. این کشور علاوه بر حملات ایران و گروههای عراقی همسو با تهران، هدف حملات حوثیهای یمن نیز قرار گرفته است.
به نوشته واشنگتنپست، حوثیها بارها زیرساختهای انرژی عربستان را هدف قرار داده و تلاش کردهاند عبور و مرور در تنگه بابالمندب در ورودی دریای سرخ را مختل کنند. از سوی دیگر، پس از بستهشدن تنگه هرمز در روزهای ابتدایی جنگ، عربستان برای بخش مهمی از صادرات نفت خود بیش از گذشته به بنادر دریای سرخ وابسته شده است.
رؤیای «پیروزی سریع» رنگ باخت
واشنگتنپست مینویسد نگاه رهبران کشورهای خلیج فارس به جنگ نیز طی ماههای گذشته تغییر کرده است. عمان از آغاز مخالف جنگ بود، اما عربستان سعودی، امارات و بحرین در مقاطعی موضع متفاوتی داشتند.
یک دیپلمات غربی به این روزنامه گفته است نیروهای امارات طی ماههای گذشته حملاتی علیه خاک ایران انجام دادهاند و نیروهای سعودی نیز در واکنش به حملات گروههای همسو با تهران از خاک عراق، دست به حملات متقابل زدهاند.
یک مقام ارشد اروپایی درباره محاسبات اولیه ریاض و ابوظبی گفت این کشورها را نمیتوان کاملاً حامی جنگ دانست، اما در آغاز نیز بهطور کامل با آن مخالف نبودند. از نگاه آنها، اگر جنگ به یک پیروزی سریع و قاطع منجر میشد، نتیجه آن میتوانست برایشان سودمند باشد.
اما این محاسبه در آستانه نخستین دور مذاکرات ایران و آمریکا در ماه آوریل تغییر کرد؛ زمانی که به گفته این مقام، مشخص شد حکومت ایران سقوط نخواهد کرد و تهران نیز حاضر نیست تنگه هرمز را بازگشایی کند.
نگرانی از رفتوبرگشتهای ترامپ
«بدر السیف»، استادیار تاریخ دانشگاه کویت، گفت بیثباتی و تغییر مداوم مواضع ترامپ طی ماههای گذشته نگرانی کشورهای خلیج فارس را تشدید کرده است.
به گفته او، حتی پیش از این تغییر مواضع نیز راهبرد روشنی درباره نحوه پایان دادن به بحران وجود نداشت. السیف با اشاره به تفاهمنامهای که در ماه ژوئن میان ایران و آمریکا شکل گرفت، آن را ناکافی دانست و گفت این تفاهم نتوانست نگرانیهای اصلی کشورهای عرب خلیج فارس، از جمله برنامه موشکهای بالستیک ایران و حمایت تهران از گروههای همسو در منطقه را برطرف کند.
او تأکید کرد شروط مطرحشده در آن توافق با خواستههای کشورهای خلیج فارس همخوانی نداشت و همین مسئله یکی از عوامل از بین رفتن سریع آن بود.
«نمیتوانیم به آمریکا نه بگوییم»
با وجود همه این نارضایتیها، کشورهای خلیج فارس در حال حاضر جایگزین فوری و قابل اتکایی برای شراکت امنیتی چند دههای خود با ایالات متحده ندارند.
یکی از مقامهای منطقه به واشنگتنپست گفت ادامه جنگ عملاً این کشورها را مجبور میکند حتی بیش از گذشته بر همکاری امنیتی با واشنگتن تکیه کنند.
او در توصیف این وضعیت گفت: «هر کاری که انجام دهیم، نمیتوانیم به آمریکا نه بگوییم.»
«داگلاس سیلیمان»، سفیر پیشین آمریکا در کویت و عراق در دولتهای باراک اوباما و دونالد ترامپ، نیز گفت در سفر اخیر خود به منطقه نارضایتی قابلتوجهی از واشنگتن مشاهده کرده است؛ هرچند همزمان طی هفتههای اخیر خشم از تهران نیز به دلیل ادامه حملات به زیرساختهای منطقه و خودداری از بازگشایی تنگه هرمز افزایش یافته است.
سیلیمان وضعیت فعلی را نوعی «تناقض عجیب» توصیف کرد: دولتها و افکار عمومی منطقه از آمریکا به دلیل آغاز جنگ ناراضیاند، اما برای تأمین تجهیزات، مهمات و اطلاعات نظامی همچنان به همان کشور وابسته هستند.
پیامدهای اقتصادی جنگ در راه است
تداوم جنگ تنها یک چالش امنیتی برای کشورهای خلیج فارس نیست و میتواند هزینههای اقتصادی فزایندهای نیز به آنها تحمیل کند.
در شرایط عادی نیز فعالیت اقتصادی، گردشگری و رویدادهای منطقه در ماههای بسیار گرم تابستان کاهش مییابد، اما از پاییز و با خنکتر شدن هوا، کشورهای خلیج فارس وارد یکی از مهمترین دورههای سال برای گردشگری، تجارت و برگزاری رویدادهای بینالمللی میشوند.
امسال اما کنفرانسها، نشستهای سران، جشنوارهها و رقابتهای فرمول یک که از اکتبر تا دسامبر بخش مهمی از تقویم اقتصادی و تبلیغاتی منطقه را تشکیل میدهند، تحت تأثیر ادامه ناامنی با ابهام روبهرو شدهاند.
یک دیپلمات غربی گفت دهمین دوره «ابتکار سرمایهگذاری آینده» عربستان سعودی که اواخر اکتبر برگزار میشود و به «داووس در صحرا» شهرت دارد، میتواند نخستین آزمون جدی برای سنجش میزان آمادگی مقامهای بلندپایه و مدیران شرکتهای بزرگ بینالمللی برای سفر به منطقه در شرایط جنگی باشد.
خشم از واشنگتن، نگرانی از تهران
گزارش واشنگتنپست در نهایت تصویری پیچیده از وضعیت کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس ارائه میدهد: دولتهایی که از طولانیشدن جنگ و نحوه مدیریت آن توسط ترامپ ناراضیاند، از ادامه حملات ایران نیز خشمگین هستند و در عین حال، برای مقابله با تهدیدهای امنیتی همچنان به آمریکا وابسته ماندهاند.
در آغاز جنگ، برخی پایتختهای عربی امیدوار بودند درگیری بهسرعت به یک نتیجه قطعی برسد؛ اما با گذشت ماهها، نه ایران فروپاشیده، نه تنگه هرمز به شرایط عادی بازگشته و نه واشنگتن توانسته راهحلی پایدار برای پایان دادن به بحران ارائه کند.
همین وضعیت، شکاف میان انتظارات اولیه کشورهای خلیج فارس و واقعیت یک جنگ فرسایشی را عمیقتر کرده و پرسشهایی تازه درباره قابل اتکا بودن راهبرد امنیتی آمریکا در منطقه به وجود آورده است.
