به گزارش اینتیتر به نقل از ایسنا، شهربانو موسوی، بازیگر پیشکسوت، با بیان اینکه باید از مردم نظرخواهی کرد که چه میخواهند، پیشنهاد داد: حاضرم بهعنوان خبرنگار به دل جامعه بروم و سؤال کنم که چه چیزی باب دل مردم است که همان را بسازیم.
او که بازی در «متهم گریخت» را نقطه عطفی در کارنامه خود میداند، از علاقهاش به بازگشت به تلویزیون خبر داد.
این بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون گفت: دوست دارم که دوباره بازی کنم. او که با سریال «متهم گریخت» در دل مردم جا باز کرد، از علاقه خود به طنز و نیاز مخاطب به داستانهای شاد گفت.
قصه زندگی شهربانو موسوی و بازیگر شدنش
ماجرای بازیگری شهربانو موسوی، همان بیبی مهربان و شیرینزبانی که خیلیها با «متهم گریخت» دلبستهاش شدند، از روستای پهلوانی اقلید فارس شروع شد. دخترکی از ایل بختیاری، با دلیِ پر از آرزو و چشمهایی که از همان کودکی به دنبال قصهها میگشت.
نوجوانیاش در آباده گذشت، ازدواج کرد، مادر شد و حتی در میانه مشغلههای زندگی، دلش را به درس و ادبیات سپرد و تا گرفتن لیسانس پیش رفت. از تئاترهای ساده در دهه ۱۳۷۰ شروع کرد؛ آنجا که صحنه کوچک بود، ولی عشق بزرگ.
بعد صدایش از رادیو فارس در قالب قصهها به گوش مردم رسید و روزی رسید که بار سفر بست و به تهران آمد تا خودش را در دنیای تصویر محک بزند. سال ۸۲ اولینبار در سریال «وارث» دیده شد و یک سال بعد با «خوابگاه دختران» پا به سینما گذاشت. اما آنچه او را به دل مردم نشاند، همان خندهها و نگاه صمیمیاش در سریالهای طنز بود؛ از «جایزه بزرگ» تا «متهم گریخت». انگار هر بار که جلوی دوربین میایستاد، بخشی از مهربانی و سادگیاش را به شخصیتهایش میبخشید.
با اینحال، وقتی در «حکایتهای کمال» نقش جدی «عمهخانم» را بازی کرد، همه فهمیدند که فقط بازیگر خندهها نیست و میتواند اشک و بغض را هم به همان اندازه واقعی و اثرگذار بسازد.
با بچه قنداقشدهام به تئاتر میرفتم …
