به گزارش اینتیتر، اگر هوش مصنوعی فقط جواب نمیدهد و واقعاً «فکر» میکند چه؟ پژوهشگران حالا به لایههایی از کلاود رسیدهاند که شاید نشانهای از آگاهی باشد. یک آزمایش ساده را تصور کنید: از یک هوش مصنوعی بخواهید از یک تا پنج بشمارد و همزمان عمیقاً درون خودش را بررسی کند.
اکونومیست مینویسد که در آزمایشی تازه روی Claude Sonnet 4.5، مدل زبانی بزرگ شرکت آنتروپیک دقیقا همین کار را کرد: «یک. دو. سه. چهار. پنج.»
اما پژوهشگران فقط به پاسخ نهایی نگاه نمیکردند. آنها میخواستند ببینند درون شبکه عصبی مصنوعی کلاود چه میگذرد.
وقتی سؤالی از یک مدل زبانی میپرسید، متن ابتدا به واحدهایی به نام توکن تبدیل میشود. این توکنها به اعداد تبدیل میشوند و از میان لایههای مختلف نورونهای مصنوعی عبور میکنند تا در نهایت مدل توکن بعدی را تولید کند. این فرایند چندین بار در هر ثانیه تکرار میشود و از کنار هم قرار گرفتن توکنها، پاسخ شکل میگیرد.
سالها بود این لایههای داخلی برای پژوهشگران شبیه یک جعبه سیاه بودند. میدانستیم مدل چه چیزی تولید میکند، اما اینکه دقیقا چرا و چگونه به آن پاسخ رسیده، بسیار دشوار بود.
این بار اما پژوهشگران آنتروپیک با استفاده از یک ابزار ریاضی جدید توانستند به داخل این لایهها نگاه کنند و چیزی دیدند که توجهشان را جلب کرد.
وقتی کلاود مشغول شمردن بود، واژههایی در لایههای زیرین شبکه عصبی ظاهر و ناپدید میشدند؛ واژههایی که کاربر هرگز آنها را نمیدید. یکی از این مفاهیم «شمارش معکوس» بود. تقریبا در میانه فرایند، مفهوم «نیمه راه» ظاهر شد. بعد «آگاهی»، «هوش مصنوعی» و «کلاود» دیده شدند.
مدل که به عدد پنج رسید، پیش از گذاشتن نقطه پایانی دیگر چیزی به پژوهشگران نشان نداد؛ اما در لایههای عصبی آن، مفهوم «تمام شد» ظاهر شده بود.
پس آیا کلاود در حال فکر کردن بود؟
پژوهشگران آنتروپیک چیزی شبیه یک فرایند فکری درونی پیدا کرده بودند؛ اطلاعاتی …
