به گزارش اینتیتر، هفتههاست میان ایران و آمریکا نه پیشرفت دیپلماتیکی دیده میشود و نه جنگی تمامعیار در جریان است. دو طرف در وضعیتی میانه و ناپایدار قرار گرفتهاند؛ هرکدام تصور میکند میتواند فشار بیشتری را نسبت به طرف مقابل تحمل کند. اما این بنبست میتواند در نهایت یا به بازگشت درگیریها منجر شود یا به یک بنبست سخت و طولانیمدت تبدیل شود.
این را نیویورکتایمز مینویسد و در ادامه میگوید: در مرکز این وضعیت، محاسباتی قرار دارد که ممکن است به خطای محاسباتی تبدیل شود. تحلیلگران میگویند مقامهای ایرانی تصور میکنند با تحمل فشار اقتصادی آمریکا و حفظ کنترل بر تنگه هرمز، دستاورد بیشتری نسبت به پذیرش امتیازات بزرگ در یک توافق خواهند داشت. در مقابل، آمریکا روی این حساب کرده که تشدید فشار اقتصادی علیه ایران، کاری را انجام دهد که حملات نظامی نتوانستهاند انجام دهند.
با این حال، تاکنون هیچکدام به هدف خود نرسیدهاند.
دو ماه پیش، دو کشور با برقراری آتشبس قرار بود طی ۶۰ روز به سمت توافقی گستردهتر حرکت کنند؛ توافقی که برنامه هستهای ایران و لغو تحریمهای آمریکا را شامل میشد. اما این مهلت این هفته به پایان رسید و دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز سهشنبه اعلام کرد که هیچ مذاکره یا گفتوگویی در جریان نیست و برنامهای هم برای آن وجود ندارد.
نیکول گراجوسکی، استاد مرکز مطالعات بینالمللی در دانشگاه ساینسپو پاریس، وضعیت کنونی را نوعی «بلاتکلیفی دائمی» توصیف میکند؛ شرایطی که در ماههای اخیر تغییر اساسی نکرده، جز اینکه موضع ایران سختتر شده و تلاشهای آمریکا برای یافتن راه خروج تاکنون نتیجه نداده است. تنگه هرمز؛ برگ برنده تهران
ایران در ماه جاری فهرستی از شروط خود برای بازگشایی تنگه هرمز ارائه کرد؛ مسیری حیاتی که بخش بزرگی از نفت جهان از آن عبور میکند.
این شروط شامل لغو تحریمها، آزادسازی داراییهای مسدودشده و پرداخت غرامت جنگی بود. برخی از این موارد پیشتر نیز در قالب تفاهم احتمالی میان دو طرف مطرح شده بودند؛ تفاهمی که در ماه …
