به گزارش شهرآرانیوز؛ رفتار انفعالی-تهاجمی زمانی رخ میدهد که فرد خشم، حسادت یا نارضایتی خود را به صورت غیرمستقیم ابراز میکند. در جمعهای زنانه، این رفتارها معمولاً در قالبهای زیر نمود پیدا میکنند: تیکهپرانیهای زرورقپیچشده:
نظراتی که ظاهری دلسوزانه، اما باطنی گزنده دارند. (مثال: «چقدر خوبه که تو اصلاً واست مهم نیست چاقی!») بازجوییهای مالی و مادی:
تمرکز وسواسگونه بر داراییها به جای احوالات درونی. (مثال: بررسی قیمت و مدل مبلمان جدید یا کنایه زدن درباره تعویض ماشین: «وا! شما چقدر پولدارین تو این گرونی ماشین عوض کردین!») انزوای تاکتیکی و بیمحلی:
نادیده گرفتن یک فرد خاص در جمع، قطع کردن حرف او یا پنهانکاریهای عامدانه برای ایجاد حس طردشدگی (مثل پچپچ کردنهای دونفره در یک جمع بزرگتر). ریشهیابی روانشناختی
این رفتارها غالباً ریشه در «احساس ناامنی درونی»، «فقدان مهارت ابراز وجود» و «تله مقایسه» دارند. وقتی افراد مهارت گفتگوی سازنده را نداشته باشند، برای تخلیه هیجانات منفی یا اثبات برتری خود، به تخریب پنهان دیگران روی میآورند.
در ادامه حتما بخوانید نگاهی به پیامدهای منفی حضور در گروههای شلوغ و بیهدف فامیلی در فضای مجازی از حواشی فرساینده تا گرهگشایی سازنده
زنان به عنوان محورهای عاطفی خانواده، پتانسیل عظیمی برای تبدیل این دورهمیها به «گروههای رشد و حمایت متقابل» دارند. زمان و انرژی صرف شده در این مهمانیها میتواند صرف همفکری برای راهاندازی کسبوکارهای خانگی، حمایت روانی از فردی که دچار بحران شده، یا تبادل مهارتهای فرزندپروری و مدیریت اقتصادی در شرایط تورم شود. راهکارهایی برای مدیریت و تغییر فضا
