واردات خودروهای سواری کارکرده با عمر سه تا پنجسال بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. بر اساس اظهارات فرشاد ابراهیمپور، عضو هیئترئیسه مجلس، ممنوعیت واردات این دسته از خودروها با پیگیریهای انجامشده برطرف و امکان ورود خودروهای کارکرده سه تا پنجسال ساخت فراهم شده است.
با این حال، مهدی دادفر، دبیر انجمن واردکنندگان خودرو، با اشاره به برخی اخبار منتشرشده درباره آزادشدن واردات خودروهای کارکرده سه تا پنجساله، گفته است واردات خودروهای کارکرده موضوع جدیدی نیست و قانون آن وجود دارد، اما تاکنون این قانون اجرایی نشده است و همچنان جزئیات اجرای آن مشخص نیست.
با وجود ورود جدی نمایندگان مجلس به مسئله بازار خودرو و تلاش برای واردات، واقعیتهای موجود نشان میدهد همچنان در برابر این مسئله مقاومت میشود. پرسش اساسی این است که چرا بازار خودرو با وجود پیگیریهای نمایندگان مجلس همچنان مسیر قبلی خود را ادامه میدهد.
برای تبیین وضعیت بهوجودآمده، باید به عبارت «سرمایهداری رفاقتی» اشاره کرد. بازار آزاد بر مالکیت خصوصی و آزادی افراد در تصمیمگیری اقتصادی استوار است. در این نظام، قیمتها، تولید و توزیع کالاها از طریق رقابت بازار و عرضه و تقاضا تعیین میشود، نه از طریق برنامهریزی دولتی. در این بازار افراد میتوانند آزادانه تجارت کنند؛ بهعنوان مثال، خودرو موردنیاز را به کشور وارد کنند.
اما در سرمایه داری رفاقتی، رقابت واقعی جای خود را به روابط و لابیها میدهد. درنتیجه، موفقیت افراد و شرکتها نه بر پایه رقابت، بلکه براساس ارتباطات و دریافت امتیازات ویژه مانند انحصار واردات یا قراردادهای دولتی تعیین میشود. سرمایهداری رفاقتی سه مشکل اساسی ایجاد میکند.
سبب بیعدالتی میشود: سیاستگذار، منابع عمومی را به سمت گروههای خاصی هدایت میکند و به رفاه عمومی آسیب میزند.
سبب اتلاف منابع میشود:، چون دولت با هدف رفاه مردم، منابع مالی زیادی را به گروههای خاص تزریق میکند، اما درعمل نهتنها رفاه مردم تأمین نمیشود، بلکه تورم و گرانی، …
