به گزارش شهرآرانیوز؛ در دنیای پرهیاهوی رسانه، خبرنگاران همواره در کانون توجه بودهاند؛ اما وقتی نوبت به نمایشِ این حرفه در سینما و تلویزیون میرسد، با یک پرسش اساسی روبهرو هستیم: آیا نمایشگر، «حقیقتِ سختِ خبرنگاری» را روایت میکند یا تنها از این شخصیت برای پیشبردِ پیرنگ داستان استفاده میکند؟ در روز خبرنگار، نگاهی میاندازیم به ردپای این حرفه در آثار برجسته؛ از درخشش در میان بحرانهای تاریخی تا نقشهای کمرنگی که در دام کلیشهها گرفتار شدهاند.
روایتهای درخشان؛ وقتی بازیگر، روحِ حرفه را میدمد
برخی آثار توانستند فراتر از یک نقش ساده، ابعاد انسانی و حرفهای خبرنگار را به نمایش بگذارند. میلاد کیمرام در فیلم «امکان مینا»، با بازی در نقش یک خبرنگار جوان در فضای پرچالش گروهکهای سیاسی، توانست با درخشش در این نقش محوری، نگاه مخاطب را به این حرفه جلب کند.
در همین راستا، مصطفی زمانی با تجربهی دوگانه، دو چهره متفاوت از این حرفه را ارائه داد؛ اگر در سریال «شهرزاد» او «سماجت در گرفتن خبر» را به نمایش گذاشت، در فیلم «یک روز بهخصوص» توانست به شکلی ملموستر، از مصائب، سختیها و حتی سوءاستفادههای احتمالی از این شغل سخن بگوید. همچنین مریلا زارعی در سریال «پلیس جوان» ، با بازی در نقش یک خبرنگار اجتماعی، توانست با دقت و کنکاشِ خیرهکننده، چهره واقعی یک «خبرنگار حوادث» را به تصویر بکشد.
بسیاری از بازیگران، نقش خبرنگار را صرفاً به عنوان ابزاری برای پیشبرد داستان یا ایجاد هیجان به کار بستند. امین حیایی در سریال «قلب یخی»، اگرچه کاراکتر خبرنگاری را به یادگاری در ذهن ماندگار کرد، اما ابعاد عمیق کار خبری در این سریال چندان نمایان نبود. مشابه این وضعیت در فیلم «نارنجیپوش» اثر داریوش مهرجویی نیز دیده میشود؛ جایی که طناز طباطبایی و حامد بهداد (در نقش عکاس خبری)، بیشتر در خدمتِ شخصیتپردازیِ کلی داستان بودند تا نمایشِ جزئیاتِ حرفهی خود.
در همین دسته، نام بازیگرانی، چون لیلا بلوکات (در «اخراجیهای ۲»)، مونا فرجاد (در سریال «سلام») و سحر دولتشاهی (در «میم مثل مادر») به چشم میخورد؛ بازیگرانی که با وجود توانمندی، به دلیل کوتاهیِ نقش یا تمرکزِ بیش از حدِ کارگردان بر جنبههای دیگر داستان، نتوانستند عمقِ واقعیِ حرفهی خبرنگاری …
