به گزارش شهرآرانیوز، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی حکومت طالبان، در تازهترین ارزیابی خود از عملکرد پنج سال گذشته این حکومت در گفتوگویی تازه با یک رسانه داخلی، از وجود چالشهای جدی در حوزههای اقتصاد و آموزش سخن گفت و تأکید کرد که بخشی از برنامههای طالبان بهدلیل تحریمها و محدودیتهای خارجی عملی نشده است.
مجاهد با اشاره به اینکه اهداف اقتصادی کابل هنوز محقق نشده، توضیح داد: «در بخش اقتصاد، به آن حدی که ما میخواستیم نرسیدیم؛ تحریمها و برخی مانعها باعث شده که به هدفها نرسیم.» نارسایی در آموزش و تصمیمهای اجرا نشده
او در ادامه افزود که در بخش آموزش نیز شماری از تصمیمهای حکومت هنوز اجرایی نشده و «زمینه مساعد» برای اجرای کامل آنها فراهم نیست.
مجاهد تأکید کرد که در برخی حوزهها «نارسایی» وجود دارد و بخشی از برنامهها بهدلیل شرایط داخلی و خارجی متوقف مانده است. تنش با پاکستان؛ تأکید بر نقش مردم افغانستان
سخنگوی طالبان در بخش دیگری از سخنانش به تنشهای اخیر میان کابل و اسلامآباد پرداخت و گفت پاکستان «بدون داشتن عامل داخلی در افغانستان» قادر به ایجاد جنگ یا تحول در این کشور نیست.
او با اشاره به تاریخ مقاومت مردم افغانستان در برابر شوروی و آمریکا افزود: «پاکستان اقتصاد قوی ندارد که جنگها را رهبری کند؛ در کشور خودشان هم امنیت را تأمین کرده نمیتوانند.»
این در حالی است که در ماههای اخیر، طالبان بارها پاکستان را متهم کرده که از جبهات مخالف طالبان حمایت میکند و برای آنان پناهگاه و امکانات فراهم میسازد.
این ادعاها پس از افزایش حملات مخالفان مسلح طالبان در مناطق مرزی شدت گرفته است.
طالبان حتی هشدار داده هر گروهی که از خاک پاکستان علیه طالبان فعالیت کند، با واکنش نظامی روبهرو خواهد شد.
در مقابل، مقامهای پاکستانی نیز طالبان را متهم میکنند که از تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) حمایت میکند و این حمایت باعث افزایش ناامنی در مناطق مرزی شده است. اقتصاد داخلی؛ محور استقلال و ثبات
مجاهد بار دیگر بر ضرورت اتکا به ظرفیتهای داخلی تأکید کرد و گفت وابستگی اقتصادی به بیرون میتواند افغانستان را دوباره در معرض اختلافات داخلی قرار دهد: «اگر میخواهیم افغانستان آرام و با ثبات داشته باشیم، لازم است اقتصاد داخلی را تقویت کنیم. اتکا به بیرون استقلال ما را صدمه میزند.» چشمانداز پنجساله طالبان
مجاهد در پایان ابراز امیدواری کرد که در پنج سال آینده «هیچ مهاجر افغانستانی در بیرون از کشور باقی نماند» و افغانستان بتواند در حوزههای مختلف، بهویژه اقتصاد و کشاورزی، به پیشرفت قابلتوجهی دست یابد.
