به گزارش شهرآرانیوز، مصطفی بیومی، ستوننویس بخش آمریکای روزنامه گاردین در گزارشی نوشت که روز پنجشنبه ۲۳ ژوئیه، پس از هفتهها تشدید حملات میان ایالات متحده و ایران، دونالد ترامپ به خبرنگاری گفت که ایران هنوز «بهاندازه کافی درد نکشیده است» و تهدیدی را مطرح کرد. او هشدار داد: «من در حال بررسی یک حمله عظیم هستم؛ بزرگتر از هر زمان دیگری. به تصمیمگیری نهایی نزدیک شدهام.» سپس، روز دوشنبه ۲۷ ژوئیه، از این تصمیم منصرف شد.
چند روز بعد، در روز جمعه ۳۱ ژوئیه، ترامپ گفت: «ما ضربات بسیار سختی به آنها خواهیم زد. بالاخره زمانی میرسد که آنها خواهند گفت: دیگر تاب و تحملش را نداریم.» این بار، تنها یک روز طول کشید تا او از موضع خود عقبنشینی کند؛ و باز هم ماجرا تکرار میشود.
از زمانی که ایالات متحده و اسرائیل در ۲۸ فوریه جدیدترین جنگ خود علیه ایران را آغاز کردند، مردم جهان شاهد نوسانات رفتاری دونالد ترامپ قبال ایران بودهاند. این ماجرا در ۲۱ مارس آغاز شد؛ زمانی که ترامپ تهدید کرد اگر ایران تنگه هرمز را باز نکند، نیروگاههای برق آن را هدف قرار خواهد داد (اقدامی که در واقع جنایت جنگی محسوب میشود). او اجرای آن طرح را پنج روز و سپس ۱۰ روز دیگر به تعویق انداخت تا اینکه تهدید بعدی خود را مطرح کرد.
این ماجرا مربوط به ۷ آوریل بود؛ زمانی که او نوشت: «امشب یک تمدن کامل نابود خواهد شد و هرگز دیگر احیا نخواهد شد.» تنها ۱۰ ساعت بعد، او از آن تهدید (نسلکشی) عقبنشینی کرد.
همچنین ترامپ در ۱۷ مه نوشت: «برای ایران، زمان به سرعت در حال سپری شدن است و بهتر است هرچه سریعتر دستبهکار شوند، وگرنه دیگر چیزی از آنها باقی نخواهد ماند. وقت بسیار تنگ است!» در ۱۸ مه نیز نوشت که رهبران کشورهای حوزه خلیج فارس از او خواستهاند تا «حمله نظامی برنامهریزیشده علیه جمهوری اسلامی ایران را که قرار بود فردا انجام شود، به تعویق بیندازد.»
این رویکرد همانقدر که بچگانه به نظر میرسد، ملالآور نیز هست؛ مدام تهدیدی مطرح میشود و اندکی بعد، در تلاشی شرمآور برای حفظ ظاهر، از آن عقبنشینی صورت میگیرد. بیایید نام واقعیاش را بر آن بگذاریم: دیپلماسیِ کودکستانی. بنبست ترامپ در پرونده ایران
ظاهراً ترامپ این شیوه را یک استراتژی میداند. تنها میتوان …
