به گزارش شهرآرانیوز؛ حضرت مهدی (عج)، دوازدهمین امام شیعیان و آخرین حجت الهی، کانون یکی از مهمترین باورهای شیعه است؛ باوری که فقط به آیندهای دور و وعده ظهور محدود نمیشود، بلکه امروزِ زندگی مؤمنان را نیز جهت میدهد. مسئله غیبت، طول عمر، محل زندگی، زمان ظهور و نقش امام در تداوم هدایت الهی، از پرسشهایی است که همواره ذهن مخاطبان را به خود مشغول کرده است. در این مطلب، کوشش شده است که به قدر وسع به این پرسشها پاسخ داده شود. حجت خدا؛ حلقه پیوند زمین و آسمان
«فرزند امام حسن عسکری (ع)، مشهور به اماممهدی (عج)، صاحبالزمان و حجتبنالحسن، دوازدهمین و آخرین امام در مذهب شیعه اثنیعشری هستند. در شماری از منابع حدیثی شیعه، ازجمله الکافی و کمالالدین، نام اصلی ایشان بهصورت حروف جداگانه «م ح م د» نقل شده است؛ شیوهای که باتوجهبه فضای دشوار سیاسی عصر عباسی و مراقبت از جان امام، قابلتحلیل است.» (محمدی ریشهری، دانشنامه اماممهدی، ج۲، ص۲۸۹).
در نگاه شیعه، امام فقط یک شخصیت تاریخی یا رهبر سیاسی نیست؛ او «حجت خدا» و انسان کاملی است که راه هدایت را برای بشر روشن نگه میدارد، بنابراین شناخت امام زمان (عج) صرفا شناخت نام، نسب و تاریخ تولد ایشان نیست، بلکه فهم جایگاه امام در نظام هدایت، معنای واقعی مهدویت را آشکار میکند. نتیجه این نگاه، آن است که ارتباط با امامعصر (عج)، باید در سبک زندگی، پایبندی به دین و مسئولیتپذیری اجتماعی، نمود پیدا کند. چرا زمین، هیچگاه از امام خالی نمیماند؟
یکی از پایههای اساسی اندیشه شیعه، استمرار وجود حجت الهی در همه زمانها است. حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) در سخنی بنیادین میفرمایند: «زمین هرگز از حجت خدا خالی نمیماند؛ یا حجتی آشکار و شناختهشده است یا در حال خوف و پنهان.» (غررالحکم، ج۶، ص۴۱۰).
این روایت، غیبت امام را بهمعنای نبودن ایشان نمیداند، بلکه از حضور حجتی سخن میگوید که بهدلایلی، از دید عموم پنهان است. براساس این مبنا، جهان در هیچ دورهای بدون راهنمای الهی رها نشده است. حجت خدا، هم دلیل خدا بر بندگان است و هم نشانهای از تداوم مسیر هدایت. از این منظر، اعتقاد به وجود امامزمان (عج) فقط پاسخی به یک مسئله تاریخی نیست، بلکه پاسخی به نیاز دائمی انسان برای اتصال به حقیقت، هدایت و غایت آفرینش است. …