آنچه متخصصان حوزه مرگ درباره زندگی به ما می‌آموزند

شهرآرانیوز؛ ما بخش عمده‌ای از زندگی خود را روی نوعی حالت خودکار، بی‌سروصدا و بررسی‌نشده می‌گذرانیم. ما به دنبال ارتقای شغلی هستیم، برای خانه‌های بزرگ‌تر پس‌انداز می‌کنیم، نگران مو‌های خاکستری می‌شویم و کالری‌ها را می‌شماریم. همه اینها با این فرض ضمنی که زمان سرمایه‌ای بی‌پایان است اتفاق می‌افتد. با این حال، اگر از کسانی که روز‌های خود را در آستانه پایان زندگی می‌گذرانند بپرسید، این چشم‌انداز به شکلی چشمگیر تغییر می‌کند. روابط و کار

نخستین و شاید بنیادی‌ترین درس، اولویت‌بندی دوباره و قاطعانه امور است. دکتر ریچل کلارک، پزشک مراقبت‌های تسکینی، اشاره می‌کند که در پایان زندگی «تمام چیز‌های بی‌ارتباط و غیرضروری کنار زده می‌شوند». هیچ‌کس آخرین ساعات خود را صرف فکر کردن به موقعیت اجتماعی، ثروت مادی یا متراژ خانه نمی‌کند. آنچه باقی می‌ماند کاملاً انسانی است یعنی آدم‌هایی که دوستشان داشتیم و میزان عشقی که به آنها ورزیده‌ایم.

این دیدگاه به طور طبیعی به زندگی حرفه‌ای ما نیز گسترش می‌یابد. اگرچه تلاش برای رسیدن به اهداف باارزش است، اما روبین لاو که به عنوان همراه پایان زندگی افراد در آستانه مرگ کار می‌کند، به یک حقیقت همیشگی اشاره می‌کند: «من هرگز کسی را در پایان زندگی ندیده‌ام که از بیشتر کار نکردن یا درآمد بیشتر نداشتن پشیمان باشد.» دکتر دیوید هالند، مشاور مراقبت‌های تسکینی نیز با تأکید بر این موضوع پیشنهاد می‌کند که اگرچه باید به دنبال آنچه مهم است برویم، اما باید کار را دقیقاً در اندازه و تناسب خودش نگه داریم. دستاورد‌های شغلی هنگام افتادن پرده زندگی، به ندرت تسلی‌بخش خواهند بود.

در ادامه حتما بخوانید محققان ایمپلنتی ساخته‌اند که در بدن حل می‌شود بازنگری در پیری و سلامت

فرهنگ …