
به گزارش شهرآرانیوز؛ در ایام شهادت امام حسن عسکری (ع) فرصتی پیش آمده است تا به رفتار و نگاه مبارزاتی آن حضرت نظر بیفکنیم و در شرایطی که حضرات معصومین (ع) رفتهرفته میکوشیدند که امت را برای موضوع مهم غیبت آماده کنند، ببینیم دستورالعمل مهم امامی که معصوم و متصل به خانه وحی است، چه بوده است و چه توصیههایی برای شیعیان داشتهاند. در گفتوگو با حجتالاسلاموالمسلمین مهدی محمدآبادی، پژوهشگر معارف انقلاب اسلامی به این موضوع مهم پرداختهایم. بیآبرویی بنیعباس
دوران امامت حضرت امام حسن عسکری (ع)، عصر گسترش بیسابقه شبکه پیروان مکتب اهلبیت (ع) در پهنه وسیع جهان اسلام است. پس از هجرت تاریخساز امامرضا (ع) و واژگون شدن توطئه مأمون بر سر خودش، قدرت نرم امامت به حدی تیز و برنده میشود که شاهان بنیعباس برای حفظ تاجوتخت خود، بیآبرویی جدیدی را به جان میخرند و ابناءالرضا (ع) را روزبهروز از دسترس مردم دورتر میکنند، تاجاییکه امام یازدهم (ع) رسما در شهرک نظامی، محصور میشوند و لقب ایشان «عسکری» میشود. جذب برادههای پراکنده مسلمانان
در شرایطی که ارتباط عموم مردم با امام (ع) تا این حد دشوار میشود، باید تدابیر جایگزینی برای پیشبرد طرح هدایتی امام (ع) پی گرفته شود و بار امامت بر دوش شیعیان، حمل شود. در چنین فضایی، یکی از رسالتهای خطیر شیعیان، جذب برادههای پراکنده مسلمانان به گرد قطبنمای امت است. ارتباط با اهلسنت از این منظر، یک ضرورت است؛ بدنهای از امت که شاهان شیاد عباسی، خود را از آنان میخوانند و تلاش میکنند برای خنثی کردن مغناطیس ولایت نبوی که در آلالله امتداد یافته است، از این بدنه یارگیری کنند. الگوسازی عملی و جذب دلها
این تصویر اجمالی عصر امام عسکری (ع) است؛ امامی که جز معدودی خواص به او دسترسی ندارند و جذبهای که میتواند دلهای عموم مسلمانان را به خود جلب کند؛ البته اگر شیعیان امام بفهمند و بخواهند؛ یعنی همان کسانی که دریافتهاند طرح رسولالله (ص) را جز اولاد پاکش پیش نخواهند برد. به هدایت خود امام (ع)، مهمترین راهبرد این جبههسازی تعیین میشود؛ الگوسازی عملی و جذب دلها. روایت مشهوری که از حضرت حسنبنعلی (ع) در کلمات قصار ایشان در تحفالعقول آمده، یکی از اسنادی است که از زبان شریف آن امام همام، راهبرد جذب حداکثری را تشریح …








