شکیبا افخمی راد | شهرآرانیوز؛ این روزها تماشاخانههای مشهد میزبان آثار مختلف نمایشی هستند؛ آثاری که هریک از زاویهای متفاوت به مسائل انسانی و اجتماعی میپردازند. درمیان این اجراها، نمایش «یرما»، به طراحی و کارگردانی ندا کاظمی، برداشتی آزاد از نمایشنامه مشهور «یرما»، اثر فدریکو گارسیا لورکا، حضور دارد که از ۲۵ مرداد در سالن یک پردیس تئاتر آکتور روی صحنه رفته است.
کاظمی در این اثر، علاوه بر بازآفرینی نمایشنامه لورکا، بخشهایی از «رقص مادیان ها»، نوشته محمد چرم شیر، را نیز به متن افزوده و با ایجاد نوعی کولاژ متنی، تلاش کرده است «یرما» را از منظری متفاوت بازخوانی کند. نتیجه، نمایشی است که اگرچه نقطه آغازش مسئله زن و میل او به مادر شدن است، در ادامه، دامنه بحث را به مفهوم گسترده تری از سرکوب اجتماعی و آرزوهای برآورده نشده زنان و مردان میکشاند. بازخوانی یک متن قدیمی با مسئلهای همچنان زنده
ندا کاظمی، طراح و کارگردان «یرما»، درباره ایده این نمایش میگوید: ایده اصلی نمایش از نمایشنامه یرما، اثر فدریکو گارسیا لورکا، گرفته شده، اما در روند بازآفرینی، بخشهایی از «رقص مادیان ها»، نوشته محمد چرم شیر، به بافت نمایشنامه لورکا اضافه شده است.
درواقع من تلاش کردم نمایشنامه لورکا را از منظری جدید روی صحنه بیاورم. به گفته کاظمی، انتخاب «یرما» بیش از هر چیز به دلیل زنده بودن مسئلهای است که لورکا حدود یک قرن پیش، مطرح کرده است؛ مسئلهای که به باور وی، همچنان میتواند مخاطب امروز را به فکر وادارد.
کارگردان نمایشنامه «یرما» یادآوری میکند: لورکا در یرما فقط درباره میل یک زن به مادر شدن صحبت نمیکند، بلکه مسائلی، چون میل انسان به کشف خویشتن، فشارهای اجتماعی بر زن و زیرسؤال رفتن هویت او را نیز مطرح میکند.
از نگاه کارگردان کشورمان، جامعه سنتی با ایجاد کنترل اجتماعی شدید و تعریف نقشهای جنسیتی ثابت، میتواند فرد را از بخش مهمی از توانمندی هایش دور کند. از مسئله زن تا آرزوهای سرکوب شده مرد
یکی از تفاوتهای مهم اجرای کاظمی با متن اصلی لورکا، تلاش برای ایجاد تعادل میان شخصیتهای زن و مرد است. در نمایشنامه اصلی، محور اصلی داستان زنی است که در جامعهای مردسالار، امیال و آرزوهایش سرکوب شده است.
کاظمی درباره این رویکرد توضیح میدهد: من دو نمایشنامه …
