عکس‌هایی که گذرنامه‌اند

حالا دیگر سفر به آنجایی رسیده که قدم‌ها روی زمین کشیده می‌شود. صورت‌ها از آفتاب تند عراق گُر گرفته و نفس‌ها میان هرم گرمای مرداد، به دیواره‌های خشک گلو می‌زند و بالا می‌آید. چفیه ها، خیس و سنگین روی سر می‌افتد و چند قدم جلوتر خشک و سبک در باد تکان می‌خورد.

تراکم آدم‌ها در عمود‌های ورودی شهر کربلا، شبیه به ترافیک موج‌ها روی شن‌های ساحل، روی هم می‌ریزد و جلو می‌رود. آرام و سنگین و سر به زیر. آفتاب از وسط آسمان روی کوله پشتی‌های زوار پایین می‌افتد و از روی تصاویر کمانه می‌کند و به آسمان برمی گردد. پشت بیشتر کوله پشتی ها، تصویر آدم‌هایی است که شاید سال پیش توی همین مسیر قدم برمی داشتند و عکس یادگاری می‌گرفتند، اما حالا روی شانه بازماندگانشان وسط یک قاب کوچک با یک سنجاق در حرکت‌اند. …