به گزارش شهرآرانیوز؛ سوره طلاق برخلاف تصور اولیه، صرفاً مجموعهای از احکام حقوقی درباره جدایی زن و شوهر نیست، بلکه تلاشی برای مهار یکی از حساسترین لحظات زندگی انسان و جلوگیری از تبدیل اختلاف خانوادگی به ظلم و فروپاشی است.
در نگاه علامه طباطبایی در «المیزان»، احکام این سوره بر این اساس بنا شده که حتی اگر زندگی مشترک به نقطه جدایی برسد، این جدایی نباید بدون ضابطه، از روی خشم و همراه با تضییع حقوق طرفین باشد. آیات نخست سوره، طلاق را از یک تصمیم ناگهانی به فرآیندی حسابشده تبدیل میکند؛ فرآیندی که در آن هنوز احتمال تغییر شرایط و بازگشت وجود دارد. طلاق هم قانون دارد، جدایی نباید تصمیم لحظهای باشد
آیه نخست با خطاب «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ» آغاز میشود. نکته مهم در تعبیر «لِعِدَّتِهِنَّ» این است که طلاق باید به شکلی واقع شود که عده زن بهدرستی آغاز و محاسبه شود، نه اینکه مرد در هر شرایطی و از روی هیجان، زن را طلاق دهد.
در تفسیر المیزان، توجه به «عده» تنها یک محاسبه زمانی نیست، بلکه بخشی از نظم اجتماعی و خانوادگی است. این فاصله، هم وضعیت حقوقی زن را روشن میکند و هم فرصتی برای مشخص شدن شرایطی مانند بارداری و در مواردی، امکان بازنگری در تصمیم جدایی فراهم میآورد.
از همین رو بلافاصله فرمان «وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّکُمْ» مطرح میشود. یعنی حتی در هنگام طلاق نیز رابطه انسان با خدا قطع نمیشود. اختلاف خانوادگی نمیتواند مجوز عبور از حدود الهی و پایمال کردن حقوق دیگری باشد. خانهای که پس از طلاق هنوز خانه است
یکی از قابلتوجهترین بخشهای آیه نخست، فرمان «لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُیُوتِهِنَّ وَلَا یَخْرُجْنَ» است. زن در دوران عده نباید به سادگی از خانه بیرون رانده شود و اصل بر این است که در همان محیط بماند.
این حکم، نگاه قابل تأملی به مسئله طلاق ارائه میکند، اگر جدایی فوراً به قطع کامل ارتباط و بیرون رفتن یکی از طرفین از خانه تبدیل شود، امکان بازگشت و اصلاح کاهش مییابد. اما باقی ماندن زن در خانه، در چارچوب احکام شرعی، فضای زمانی و روانی لازم را برای فروکش کردن هیجانها و احتمال اصلاح فراهم میکند.
…
