به گزارش شهرآرانیوز؛ وقتی صحبت از محصولات لبنی به میان میآید نخستین نکتهای که به ذهن خطور میکند سلامتی است. کالاهایی که امروزه با وجود فراوانی، به دلیل گرانی افسارگسیخته، اندک اندک از سفره خانوادهها حذف شده است. اما این تنها یک سوی ماجراست. بخش دیگر، فروشندگانی هستند که میان تولید و عرضه میانجیگری میکنند؛ همانهایی که گاه برای حفظ مشتری و تداوم کسب وکار، در کنار محصولات کارخانهای به عرضه محصولات سنتی نیز روی آوردهاند تا چرخه کارشان از حرکت باز نماند.
در گزارشهای «رودررو با اصناف»، این بار صدای مردم شهرآرا، به صدای فروشندگان لبنیات گوش سپرده است، کاسبانی که گرانی، گریبان آنها را نیز گرفته است. حال و روز محصولات لبنی در ویترینها و کارگاهها را از زبان این صنف مرور میکنیم. نه به شیر و ماست آبکی
کاسب خیابان دستغیب مشهد، سه ماهی است که فعالیت خود را در مغازهای مختص محصولات لبنی سنتی آغاز کرده است. هرچند مکان کار او تغییر کرده، اما او و همکارش همچنان در این حرفه کهنه کار هستند. این بانوی میان سال که ۳۰سال تجربه تولید فراوردههای لبنی دارد، میگوید: شیر، ماست، پنیر، کره و هر آنچه بخواهید موجود است. کارگاه اصلی ما در شاندیز است، اما به دلیل قیمت بالا، این محصولات مشتریهای خاص خود را دارند.
او در پاسخ به پرسش پرتکرار شهروندان که با وجود گرانی، اما محصولات از نظر کیفیت چندان قابل توجه نیستند، میگوید: در هر حرفهای تقلب وجود دارد. در کار ما هم ممکن است کسی به شیر، آب اضافه کند تا ماست درست کند، اما تفاوت اصلی در مشتری است. مشتری واقعی، تفاوت میان شیر خوب و بد را به خوبی میفهمد و دیگر سراغ محصولات بی مایه و آبکی نمیرود. لبنیات هست، اما بودجه نیست
صابری، که ۷۰سال است کارگاه لبنیاتی خود را در کنار مغازه اش اداره میکند، از شهرت محصولاتش در خیابان «چهنو» میگوید. مشتریان او از محلههای دوردست مثل قاسم آباد و وکیل آباد میآیند. او درباره وضعیت تولید میگوید: ما موجودی محصولاتمان را نگه میداریم، اما در مقایسه با گذشته، میزان تولیدمان را کاهش دادهایم.
او دلیل این کاهش تولید را در قدرت خرید مردم میبیند: در گذشته مردم پنیر را به کیلو میخریدند، اما حالا به گرم میخرند. به بیان ساده تر، لبنیات هست، اما …
