به گزارش شهرآرانیوز؛ شهری را با کوچههای خاکی، آبهای آلوده، حمامهای خزینهای و جولان بیماریهای واگیردار تصور کنید. وقتی حرف از بهداشت عمومی میشود، این نزدیکترین تصویر به مشهدِ هفتادسال پیش است. روزگاری که سوای بسیاری مرگومیر مردم بهواسطه بیماریهای ناشی از کمبود بهداشت و آلودگی فراوان، دیدن کودکان کچل درمیان شهر، خیابان و مدرسه، یک تصویر روزمره و نشانگر یک بیماری قارچی سمج بود. بیماری جلدی که امروزه با نام علمی «درماتوفیتوز» یا «تینیا» شناخته میشود؛ عاملی که به عمق فولیکول و ساقه مو نفوذ میکند و ریزش موی منطقهای، پوستهریزی و زخمهای چرکیِ عمیق (کرین) را به همراه میآورد. مشهد روزگاری میدان مبارزه با این بیماری بوده و گزارش پیش رو، بازخوانی تاریخچه این مبارزه بهداشتی است که ما را با یکی از غصههای بزرگ والدین آن روزگار و دغدغههای مداوم متولیان حفظالصحه و بلدیه در مشهد آشنا میکند. وقتی کچلی بخشی از زندگی روزمره بود …
سایت شهرآرانیوز / ۱۴۰۵/۰۵/۱۹
وقتی «کچلی» غصه بزرگ مشهدیها بود | روایت مبارزه ۷۰ساله با یک بیماری
هفتاد سال پیش، «کچلی» یکی از بیماریهای شایع میان کودکان مشهد بود؛ بیماری قارچی که از حمامهای خزینهای و مدارس تا خانهها گسترش مییافت و درمانهای دردناکی داشت.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
