به گزارش شهرآرانیوز؛ برنامه ششم توسعه، سهم ۳۰درصدی زنان از پست های مدیریتی را هدف گرفته بود و اکنون آمارهای رسمی نشان می دهد که خراسان رضوی با ثبت ۳۶درصد سهم مدیریتی بانوان، یعنی معادل ۴هزارو۱۰۹نفر از مجموع ۱۱هزارو۶۵۰مدیر استان، از سهم تعیین شده عبور کرده است.
زهرا بهروزآذر، معاون رئیس جمهور در امور زنان وخانواده، به تازگی از انتصاب بیش از ۵هزارو۷۰۰زن در پست های مختلف مدیریتی دولت چهاردهم خبر داده است، با این حال مسئله فقط تعداد زنان حاضر در پست های مدیریتی نیست، بلکه این پرسش نیز مطرح است که حضور زنان چه ضرورتی برای نظام تصمیم گیری دارد و چه ظرفیتی را به مدیریت جامعه اضافه می کند؟ آیا می توان درباره مسائل نیمی از جامعه بدون حضور مؤثر آن ها تصمیم سازی کرد؟ مهم تر از آن، چه موانعی سبب می شود بخشی از زنان توانمند، با وجود برخورداری از تحصیلات، تجربه و تخصص، به سطوح بالای مدیریتی راه پیدا نکنند؟ در این میان، تجربه مدیران زن نشان می دهد که مسیر رسیدن به جایگاه مدیریتی برای زنان، همواره با موانعی همراه بوده است؛ از نگاه های کلیشه ای درباره ویژگی های یک «مدیر موفق» گرفته که بیشتر با ویژگی های مردان سنجیده می شود تا تعارض نقش های خانوادگی و شغلی، محدود بودن شبکه های حرفه ای و تردید درباره توانمندی زنان. مجموعه این مسائل، ضرورت بررسی وضعیت حضور زنان در مدیریت خراسان رضوی را بیش از پیش روشن می کند؛ اینکه استان چه میزان از ظرفیت زنان استفاده کرده است، زنان در چه جایگاه هایی حضور دارند و برای عبور از سهم عددی به حضور مؤثر و اثرگذار در سطوح عالی مدیریت، چه موانعی باید برطرف شود؟ سه استان؛ پیشتازِ بیشترینِ انتصاب مدیران زن
موضوع حضور زنان در مدیریت، مسئله تازه ای نیست. در برنامه ششم توسعه، هدف گذاری شده بود که ۳۰درصد پست های مدیریتی به زنان اختصاص یابد و در برنامه هفتم نیز بر ارتقای توانمندی و جایگاه زنان، تأکید شده است. ازسوی دیگر، معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده از حضور ۱۶شهردار زن، بیش از ۳هزارو۷۰۰دهیار زن و ۶۵زن در جایگاه معاون وزیر یا رئیس دستگاه خبر داده است. بررسی ها نشان می دهد که استان های قزوین، اصفهان و کرمان، بیشترین انتصاب زنان در مناصب مدیریتی را به خود اختصاص داده اند و جدای از این، در استان فارس، چهار فرماندار زن منصوب شده اند که گفته می شود …
