به گزارش شهرآرانیوز؛ سامانه باروری سالم با وجود تکالیف قانونی، هنوز نتوانسته مسیر سلامت باروری زنان و زوجین را بهصورت یکپارچه رصد کند.
سامانهای که قرار بود مسیر سلامت باروری را از نخستین مراجعه تا تولد زنده رصد کند، هنوز با یکپارچگی فاصله داردفرض کنیم یک زن برای دریافت خدمات سلامت باروری به مرکز بهداشت مراجعه میکند. شاید هنوز باردار نباشد و تنها برای مراقبتهای پیش از بارداری، انجام یک آزمایش یا دریافت مشاوره به نظام سلامت مراجعه کرده باشد.
اگر در ادامه به پزشک متخصص ارجاع شود، آزمایش دیگری انجام دهد، سونوگرافی داشته باشد و در صورت نیاز مسیر درمان ناباروری را طی کند، انتظار طبیعی این است که همه این اطلاعات در یک پرونده مشخص و قابل رهگیری کنار هم قرار گیرد. اما در نظام سلامت الکترونیک کشور، این مسیر هنوز آنقدرها هم سرراست نیست. سامانه ملی «باروری سالم» با همین هدف شکل گرفته است؛ سامانهای که قرار بود فراتر از ثبت یک واقعه مانند زایمان و تولد عمل کند و بتواند مسیر سلامت باروری زنان و زوجین را از نخستین مراجعه در سطح یک تا خدمات تخصصی و فوقتخصصی، درمان ناباروری، بارداری و در نهایت تولد زنده دنبال کند.
با این حال، بررسی وضعیت موجود نشان میدهد میان آنچه قانون برای این سامانه در نظر گرفته و آنچه امروز در عمل قابل مشاهده است، فاصلهای جدی وجود دارد. مسئله فقط راهاندازی یک نرمافزار نیست؛ مسئله این است که آیا نظام سلامت کشور واقعاً میتواند مسیر سلامت باروری یک زن یا زوج را از ابتدا تا انتها ببیند یا نه. قانونی که سامانه را فراتر از یک نرمافزار تعریف کرده است
ایجاد سامانه ملی باروری سالم صرفاً یک تصمیم داخلی وزارت بهداشت نبوده است. ماده ۵۴ قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، ایجاد سامانه جامع برای ثبت اطلاعات مراجعان حوزه باروری، بارداری، سقط، زایمان و خدمات مرتبط را مورد تأکید قرار داده است؛ اطلاعاتی که دامنه آن مراکز بهداشتی و درمانی، آزمایشگاهها، مراکز درمان ناباروری و مراکز تصویربرداری را نیز دربرمیگیرد. از سوی دیگر، با اجرای قانون برنامه هفتم پیشرفت از سال ۱۴۰۳، ضرورت ایجاد زیرساختهای یکپارچه سلامت الکترونیک جدیتر شده است.
ماده ۶۹ این قانون بر معماری یکپارچه سلامت الکترونیک و ارسال برخط اطلاعات خدمات سلامت تأکید دارد و احکام …
