در قاب این عکس ها، خبری از گنبد نیست، نه ازدحام میلیونی زائران دیده میشود، نه پرچمها و نه هیاهوی مسیر اربعین. فقط صورتها هستند، صورتهایی که آفتاب سوزان نجف، رنگشان را سرخ کرده، عرق از شقیقه هایشان پایین آمده و گرد و غبار روی خطوط چهره شان نشسته است.
اگر کمی بیشتر به این چهرهها نگاه کنی، میبینی هر کدامشان فقط یک پاکبان نیستند، هر کدام قصهای دارند که شاید از خود این سفر هم شگفت انگیزتر باشد. یکی ۲۲ سال بیشتر ندارد و دهه هشتادی است و دیگری ۶۵ سال از زندگی اش گذشته است. زیر این لباسهای فیروزهای، سن و سال معنای خودش را از دست میدهد.
اینجا همه یک عنوان دارند، خادم زائران سیدالشهدا (ع). سه شیفت، در گرمایی که دماسنج از ۴۵درجه هم عبور میکند، مسیر نجف و ابتدای طریق الحسین (ع) را جارو میزنند تا میلیونها زائر، مسیری تمیز و آرام پیش روی خود داشته باشند. کاری که شاید کمتر کسی آن را ببیند، اما نبودنش خیلی زود به چشم میآید. پشت هر چهره، روایتی پنهان است. …
