مجید خاکپور | شهرآرانیوز؛ در صنف و صنعت قهوه، «طعم یاد» اصطلاحی مرسوم است. مراد از کاربرد آن، دادن نشانی آشنا به نوشنده است؛ نشانی چیزی که با نوشیدن آن نوع خاص از قهوه در یاد او زنده میشود. مثلا در لایههای پنهان طعم قهوه که غالب است، طعم و عطری از انگور سیاه یا بادام تلخ یا وانیل یا آجیل بو داده نهفته است. اما لاجرعه سرکشیدن فرصت کشف این طعم یادها را میگیرد. لازمه کشف، صبوری و تأمل است.
«آوا یاد» ترکیبی است مشابه و هم خانواده با «طعم یاد» که میتواند همان کارکردی را برای یک اثر موسیقایی داشته باشد که «طعم یاد» برای قهوه دارد؛ نغمهها و ملودیها و قطعاتی که تو را یاد چیزی، جایی، آدمی، دورهای، جغرافیایی میاندازند. کمانچهای که در آلبوم «مهرگان» میشنویم، «آوا یاد» دارد و شنیدنش آدم را یاد یک جغرافیا میاندازد؛ یاد خطه خراسان.
خراسان در آلبوم مهرگان حضوری دارد که به پنهانی عطر بادام تلخ در قهوهای از اتیوپی نیست، اما برخی اشارهها و ارجاعهایی که به موسیقی کهن آن شده در لابه لای نُتها مستور و پنهان است و لذت کشفش مرتبط است با میزان صبوری و مزه مزه کردن این آثار. البته همان طور که یک قهوه شناس خیلی سریعتر به کشف طعم یاد پنهان در قهوه میرسد، کسی هم که با موسیقی خراسان انس و الفتی داشته باشد، این اشارات را زودتر دریافت میکند.
صمد برقی، آهنگ ساز و نوازنده کمانچه آلبوم «مهرگان» اهل مشهد است و میگوید علاقه اش به جغرافیای خراسان و موسیقی آن سبب شده دست به تلاشی بزند برای تلفیق موسیقی به خصوص شرق و جنوب این خطه با موسیقی دستگاهی ایران. او به پیروی از بزرگانی که از آنها یاد میکند، باور دارد موسیقی نواحی ایران بسیار غنیتر از موسیقی دستگاهی ماست و ظرفیتی است که میتوان با استفاده از آن حتی نوآوری کرد. او در این آلبوم علاوه بر استفاده از تمهای موسیقی خراسان، به گفته خودش، حتی از حالتهای تحریر استادان آواز شرق خراسان مانند
ابراهیم شریف زاده، محمد دُرپور، غلامعلی پورعطایی، غلامحسین غفاری و عزیز احمدی استفاده کرده است؛ «تحریرهایی که اصلا در موسیقی ایران رایج نیست.» ریتم از دیگر شاخصههای متمایز کننده این اثر است، صمد برقی میگوید در قطعاتی که برای این آلبوم ساخته به جای استفاده از ریتمهای ساده معمول، از فیگورهای ریتمیک طولانیِ ۹ تایی، ۱۴ …
