به گزارش شهرآرانیوز؛ بریتانیا در ژانویه ۱۹۴۰ با مشکلی جدی مواجه شده بود. حملات آلمان به کشتیهای حامل کالاهای وارداتی، بریتانیا را در آستانه کمبود شدید مواد غذایی قرار داده بود؛ وضعیتی که میتوانست با گرسنگیدادن به مردم، این کشور را به تسلیم وادار کند.
در چنین شرایطی، سهمیهبندی سختگیرانه مواد غذایی بهسرعت اجرا شد و مقدار خرید برخی مواد غذایی، از جمله اقلام پرمصرفی مانند شکر، محدود شد.
اکنون، دههها و حتی یک عمر بعد، به نظر میرسد پیامدهای بلندمدت این کاهش اجباری مصرف قند در دوران جنگ جهانی دوم، سلامت یک نسل کامل از نوزادان دوران جنگ را به شکل چشمگیری بهبود داده باشد.
در مطالعه جدیدی که در نشریه PNAS منتشر شده است، پژوهشگران اطلاعات سلامت ۶۴ هزار و ۷۶۱ نفر را که بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ در بریتانیا متولد شدهاند، بررسی کردند. دادههای این افراد از مطالعه UK Biobank به دست آمده است.
سهمیهبندی شکر در سپتامبر ۱۹۵۳ بهطور ناگهانی پایان یافت و پس از آن، میانگین مصرف شکر بهسرعت دو برابر شد.
پژوهشگران با تمرکز بر بازه زمانی ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ که در دو سوی زمان پایان سهمیهبندی قرار میگیرد، توانستند سلامت بزرگسالی نوزادانی را مقایسه کنند که هزار روز نخست زندگی خود، یعنی از زمان لقاح تا دو سالگی، را تحت سهمیهبندی شکر سپری کرده بودند با نوزادانی که اندکی بعد متولد شدند و دیگر با این محدودیتها مواجه نبودند.
آنها همچنین میزان مواجهه نوزادان با دوره سهمیهبندی را مقایسه کردند؛ یعنی افرادی که مدت بیشتری از دوران جنینی و نوزادی خود را تحت محدودیت شکر گذرانده بودند، با کسانی که کمی دیرتر، اما همچنان پیش از پایان محدودیتها، متولد شده بودند.
نسبت خطر ابتلا به سرطان در ارتباط با تعداد ماههای قرار گرفتن در معرض سهمیهبندی مواد غذایی. خطچین عمودی، نوزادانی را که پیش از پایان سهمیهبندی شکر شکل گرفته بودند از افرادی که پس از لغو محدودیتهای غذایی متولد شدند، جدا میکند.
این نخستین بار نیست که پژوهشگران به این رویداد تاریخی و دادههای منحصربهفردی که در اختیار علم قرار داده است، روی میآورند.
مطالعات قبلی نشان دادهاند نوزادانی که در دوران سهمیهبندی شکر متولد شدند، با خطر کمتری برای ابتلا به بیماریهای مزمن مواجه بودهاند. …
