به گزارش شهرآرانیوز؛ اهمیت بسیاری از مفاهیم و توصیههای دینی تا در میدان عمل، آثار و برکات خود را نشان ندهد، آنطور که باید، درک نمیشود؛ مثل «وحدت» که اگرچه قرآن و روایات درباره آن توصیه و بر آن تأکید کردهاند، اما چهبسا تا قبل از بحرانهایی مثل جنگ، نمیدانستیم همین یک واژه چه دنیای متفاوتی را برای ما رقم میزند و چگونه مقاوممان میکند.
یکی از بهترین نمونههای عملی برای دریافتن عمق ضرورت وحدت، سیره حضرت علیبنموسیالرضا (ع) است که تهدیدها را با تأکید بر وحدت و انسجام به فرصت درخشان تمدنی برای اسلام و تشیع، تبدیل کردند. در چهارشنبهای امامرضایی این برش از سیره امام مهربانی را مرور کردهایم. محور وحدت بود
امام رضا (ع) محور وحدت بودند و برای تحقق آن، تدابیر مختلفی را اعمال کردند؛ هجرت آن حضرت از مدینه به خراسان، نماد وحدت امت شد. امامرضا (ع) نهفقط در فکر و اندیشه بلکه در میدان عمل نیز قائل و عامل به وحدت بودند و با رفتار خود نشان دادند که وحدت اسلامی نه یک شعار، بلکه یک ضرورت است. حضرت ثامنالحجج (ع) با همین نگاه، تهدیدی را که مأمون میکوشید با مناظرات متوجه ایشان و اهلبیت (ع) کند، به فرصت وحدت تبدیل کردند. سنت پیامبر (ص) را مرکز وحدت قرار داد
حجم سخنانی که درباره وحدت از امامرضا (ع) به ما رسیده است، بهویژه تأکید ایشان بر سنت نبوی، توجه حضرت به عموم مسلمانان را نشان میدهد؛ چنانکه برای تحقق انسجام امت از طریق پایبندی به سنت، روایات متعددی را از پیامبر (ص) نقل کردهاند؛ برای مثال به نقل از پیامبر (ص) فرمودند: «هرکه به هنگام اختلاف امت، به سنت من تمسک کند، او را پاداش صد شهید است.»
علاوهبر این، در احادیث رضوی، فراوان از وجود مقدس پیامبر (ص) بهعنوان پدر معنوی که نگران یکیک امت است، یاد شده است. همینها سبب شد بزرگان اهلسنت با حضرت ثامنالحجج (ع)، ارتباط همدلانه داشته باشند و احادیث حضرت را ثبت و نقل کنند. قائل به اصول قرآنی مناظره و گفتوگو
از جلوههای وحدت در سیره حضرت علیبنموسیالرضا (ع) که امروز هم کاربردی و راهگشاست، تلاش حضرت برای ایجاد وحدت و همدلی در بستر مناظرات و گفتوگو با سران مذاهب، مکاتب و ادیان است که بهویژه گفتمان مشترک درمیان مسلمانان را تقویت کرد. ایشان با استفاده از روش …
