
بانی «خسارت محض» دوباره دستاوردهای میدان را به حراج گذاشت
محمدجواد ظریف، بانی قرارداد «خسارت محض» برجام و تئوریسین این روزهای جریان حامی تسلیم، با انتشار مقالهای، از توصیههای جدید خود برای احیای دیپلماسی شکستخوردهاش رونمایی کرده است. فضای کلی این مقاله، حول محور «معامله دستاوردهای میدان» سامان یافته است. ظریف، در عالم خیال و بیتوجه به واقعیات یک سال اخیر، تصور میکند که باید تنگه هرمز و موفقیتهای حاصل از ایثار رزمندگان ایرانی را بر سر میز مذاکره با آمریکا گذاشت و آنها را به کالایی برای چانهزنی در یک معامله خیالی تقلیل داد.
جمله طلایی این یادداشت، بدون شک این بخش است: «امضای یادداشت تفاهم، پنجرهای استثنایی برای دیپلماسی گشوده است». مشخص نیست ظریف چگونه از قراردادی که یک ماه هم دوام نیاورد و با اولین عملیات نظامی آمریکا در جنوب کشور به تاریخ پیوست، بهعنوان «پنجره استثنایی» یاد میکند و حتی برای ترغیب طرفین، از گذرا بودنِ این «فرصت» مینویسد؟
جالب است که جواد ظریف پاره شدن برجام توسط ترامپ، بازگشت مکانیسم ماشه، نابود شدن میز مذاکره با دو جنگ تحمیلی، شهادت رهبر شهید انقلاب و حدود شش هزار هموطن خود را به چشم دید، اما همچنان «مذاکره» را فرصت میداند! از حاصل تمامی وعدههای سرِ خرمن آمریکا در چهلواندی سال اخیر، مشتی تجربه تلخ به یادگار مانده است که ظریف میتواند این «فرصتهای کمنظیر» ادعایی را در میان آنها جستوجو کند و اگر چیزی نصیبش شد، برای سایر همفکران خود به غنیمت ببرد.
بهنظر میرسد این پنجره فراخ فرصتها در واقع پنجرهای برای تثبیت عادیسازی و دروازهای به سوی فرصتها برای غربگراهاست؛ وگرنه در نگاه مردم، «توهمنامه اسلامآباد» …





![[سیدعلی دوستی موسوی] چرا متهم اصلی ساکت است؟](/news/u/2026-08-22/ettelaat-q2xek.jpg)
