قیمت یک دست لباس کامل و اصیل کرمانجی، بسته به نوع پارچه، قدمت لباس، ظرافت دوخت و ارزش سکههای بهکاررفته در آن، میتواند از حدود ۵۰۰ میلیون تومان تا یک میلیارد تومان برسد. بخشی از این ارزش به استفاده از پارچههای اصیل، دوخت دستی، تزئینات سنتی و سکههای قدیمی بازمیگردد؛ عناصری که این پوشش را به یکی از شاخصترین لباسهای محلی کردهای خراسان تبدیل کردهاند.
کرمانجها شاخهای از قوم کرد هستند که بخش بزرگی از جمعیت آنها در خراسان شمالی و خراسان رضوی زندگی میکنند و گروههایی از آنان نیز در دیگر مناطق خراسان حضور دارند. در دوره صفویه و بهویژه زمان شاه عباس، بخشی از کردهای کرمانج برای حفاظت از مرزهای شرقی ایران به خراسان کوچ داده شدند؛ هرچند حضور برخی گروههای کردزبان در این منطقه به دورههای پیش از صفویه نیز نسبت داده شده است.
کرمانجها به کُردی کرمانجی سخن میگویند و پوشش سنتی آنها نیز در کنار زبان و آیینها، یکی از نشانههای هویت فرهنگی این گروه است. لباس زنان کرمانج از چه بخشهایی تشکیل میشود؟
پوشاک سنتی زنان کرمانج مجموعهای از چند جزء اصلی و تزئینی است. «گراس» یا «کراس» پیراهنی بدون یقه و معمولاً آستینبلند است که در قسمت پایین میتواند چیندار باشد. این پیراهن اغلب با نوارهای رنگی در لبه آستین و پایین لباس تزئین میشود.
یکی دیگر از مهمترین اجزای لباس، «شیلوار» است؛ دامنی بسیار پرچین که معمولاً از مخمل تهیه میشود. رنگهای قرمز، نارنجی، زرد و بنفش در دوخت آن کاربرد زیادی دارند. در بعضی گروههای کرمانج، رنگ قرمز بیشتر برای زنان متأهل و رنگهای نارنجی و زرد برای دختران استفاده میشود. شیلوار معمولاً تا زیر زانو امتداد دارد، هرچند در برخی ایلات بلندتر است و برای تهیه نمونههای پرچین آن ممکن است حدود ۱۵ متر پارچه مصرف شود.
«شلیته» نیز دامنی مخملی و پرچین است که حاشیه آن با نخها و نوارهای رنگی تزئین میشود. تنوع رنگ، چینهای فراوان و حاشیهدوزی از مشخصههای اصلی این بخش از لباس به شمار میرود. سکههای قدیمی؛ ارزشمندترین بخش لباس
جلیقه از بخشهای شاخص لباس زنان کرمانج است و معمولاً از مخمل ساخته میشود. روی جلیقه تعداد زیادی سکه قدیمی دوخته میشود که در زبان کرمانجی به آنها «دراو» گفته شده است. سکهها پس از ایجاد حلقه …
