یک کارشناس ارشد مشاوره گفت: اضطراب والدین میتواند از طریق الگوهای رفتاری، شناختی و عاطفی مختلف از جمله کنترلگری و کاهش تعاملات حمایتی، با مشکلات روانشناختی نوجوانان ارتباط داشته باشد.
یادداشت مهمان – شکوه بنی طالبی دهکردی کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی آموزشی : سلامت روان نوجوانان یکی از مهمترین مؤلفههای سلامت عمومی و اجتماعی است و عوامل خانوادگی در شکلگیری و تداوم آن نقش قابل توجهی دارند. در میان این عوامل، وضعیت روانشناختی والدین و کیفیت رابطه آنان با فرزندان از اهمیت ویژهای برخوردار است. اضطراب والدین میتواند از طریق الگوهای رفتاری، شناختی و عاطفی مختلف، از جمله کنترلگری، نگرانی افراطی، الگوسازی رفتارهای اضطرابی و کاهش تعاملات حمایتی، با مشکلات روانشناختی نوجوانان ارتباط داشته باشد. از سوی دیگر، کیفیت رابطه والد–فرزند، شامل صمیمیت، حمایت عاطفی، اعتماد، ارتباط مؤثر و میزان تعارض، میتواند نقش محافظتی مهمی در برابر مشکلات روانی نوجوانان ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی شواهد موجود درباره ارتباط اضطراب والدین و سلامت روان نوجوانان و تبیین نقش احتمالی کیفیت روابط والد–فرزند بهعنوان متغیر میانجی انجام شده است.
مرور مطالعات نشان میدهد که فرزندان والدین مبتلا به اختلالات اضطرابی در معرض خطر بیشتری برای مشکلات اضطرابی و افسردگی قرار دارند. همچنین، مطالعات نشان دادهاند که کیفیت ارتباط والد–فرزند با سلامت روان نوجوانان ارتباط دارد و تعارض والد–نوجوان با افزایش نشانههای افسردگی همراه است. بر این اساس، میتوان استدلال کرد که بخشی از ارتباط میان اضطراب والدین و سلامت روان نوجوانان ممکن است از طریق کیفیت تعامل و رابطه والد–فرزند توضیح داده شود. بااینحال، به دلیل تفاوت روششناختی مطالعات و غالب بودن طرحهای مقطعی، برای اثبات رابطه علّی و تأیید قطعی نقش میانجی، مطالعات طولی و مداخلهای بیشتری مورد نیاز است.
نوجوانی دورهای حساس از رشد جسمانی، شناختی، عاطفی و اجتماعی است که در آن نوجوان با چالشهایی مانند فشار تحصیلی، انتظارات خانوادگی، روابط همسالان و نگرانی درباره آینده مواجه میشود. خانواده و بهویژه والدین، نقش مهمی در سلامت روان نوجوان دارند و شیوه ارتباط و رفتار آنان میتواند بر سازگاری روانشناختی فرزند اثر بگذارد.
