قرار نیست یک مرد برای اثبات مردانگیاش، زحمات زنی را که در روزهای سخت کنارش ایستاده، پشت پرده پنهان کند. از سرمایه و همراهی حضرت خدیجه(س) تا حمایتهای خاموش همسران امروز، یک حقیقت روشن است: اعتراف به نقش همسر در موفقیت، نشانه ضعف نیست؛ نشانه بزرگواری، وفاداری و قدردانی است. به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، موفقیت یک مرد، همیشه فقط حاصل تلاش خودش نیست گاهی مردی را میبینیم که امروز به جایگاه خوبی رسیده است. خانهای دارد، شغلی دارد، کسبوکاری دارد، تحصیلاتی دارد، اعتبار اجتماعی دارد یا در زمینهای به موفقیت رسیده است. اما پشت این موفقیت، زنی قرار دارد که سالها در سکوت تحمل کرده است.
بنابر روایت ابنا، در بسیاری از فرهنگها و حتی در برخی نگاههای رایج اجتماعی، گاهی مردی که موفقیت خود را مدیون حمایتهای همسرش میداند، از بیان این حقیقت خجالت میکشد. گویی اعتراف به نقش همسر در موفقیت مرد، از شأن و جایگاه او کم میکند؛ گویی مرد باید همیشه به تنهایی قهرمان داستان زندگی خود باشد و اگر زنی در مسیر موفقیت او نقشی داشته باشد، بهتر است این نقش پنهان بماند.
اما اگر بخواهیم از منظر اسلام و سیره اهلبیت(ع) به این مسئله نگاه کنیم، چنین تصوری نهتنها ضرورتی ندارد، بلکه با روح قدردانی و اخلاق اسلامی سازگار نیست.
اسلام مرد را به انکار زحمات همسرش دعوت نمیکند. اتفاقاً در تاریخ اسلام، یکی از درخشانترین نمونههای همراهی یک زن با موفقیت و رسالت یک مرد، زندگی پیامبر اکرم(ص) و حضرت خدیجه(س) است؛ زنی که نهتنها همسر پیامبر بود، بلکه ثروت، اعتبار، آرامش و تمام توان خود را در راه حمایت از رسول خدا(ص) و اسلام به کار گرفت.
اگر پیامبر اکرم(ص) از نقش حضرت خدیجه(س) سخن میگفت، آیا چیزی از عظمت ایشان کم میشد؟ هرگز.
بلکه عظمت پیامبر(ص) در این بود که حق همسرش را میشناخت، محبت و فداکاری او را فراموش نمیکرد و از بیان فضائل او ابایی نداشت.
حضرت خدیجه(س)؛ زنی که ثروتش را به نام خودش نگه نداشت
حضرت خدیجه(س) پیش از ازدواج با پیامبر اکرم(ص)، بانویی ثروتمند و از تاجران برجسته مکه بود. در منابع تاریخی، ثروت فراوانی برای ایشان نقل شده و از هوش و توانایی ایشان در تجارت سخن گفتهاند.
او میتوانست …
