تقلیل مسئله خلافت پیامبر صلی الله علیه وآله به یک انتخاب سیاسی عادی سبب وهن رسالت نبوی است. به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، قابل انکار نیست که مسئله ولایت امیر مؤمنان علیه السلام و جایگاه ایشان در امت اسلامی، یکی از محوریترین و تعیینکنندهترین ارکان رسالت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله بود. این مسئله صرفاً یک موضوع تاریخی یا نزاع بر سر قدرت سیاسی پس از رحلت پیامبر نبود، بلکه در متن روایات، با هدایت امت و استمرار مسیر نبوت پیوند خورده است. از همین رو، پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله در مقاطع مختلف و با تعابیر گوناگون، جایگاه اهلبیت علیهم السلام و بهویژه امیر مؤمنان علیه السلام را برای امت تبیین کردند.
بنابر روایت تسنیم، یکی از روشنترین شواهد، آیه ابلاغ است: «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ». در روایات تفسیری شیعه، این آیه با اعلام ولایت امیر مؤمنان علیه السلام در غدیر پیوند خورده است. اهمیت تعبیر قرآن نیز در همین نکته است: مسئلهای که ابلاغ آن با تعبیر «فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ» همراه میشود، نمیتواند یک امر فرعی و حاشیهای در مأموریت پیامبر تلقی شود. سپس در ادامه همین واقعه، آیه «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ» نازل شد؛ گویی زنجیرهای از ابلاغ، اعلام ولایت و اکمال دین در کنار یکدیگر قرار گرفت.
شاهد مهم دیگر، حدیث ثقلین است. پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله در واپسین سالهای حیات خود، امت را به قرآن و عترت متوجه کردند و فرمودند: «إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ، کِتَابَ اللَّهِ وَعِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی». این روایت تنها یک سفارش عاطفی درباره محبت اهلبیت علیهم السلام نیست، بلکه قرار دادن قرآن و عترت در کنار یکدیگر، نشاندهنده نقش هدایتی و مرجعیت دینی آنان است. این روایت با الفاظ و طرق مختلف در منابع اهلسنت نیز نقل شده و از جمله در جامع ترمذی با تعبیر «کتاب الله و عترتی اهل بیتی» آمده است.
این معنا در روایات دیگری نیز تقویت میشود؛ از جمله روایت مشهور «علیٌّ مَعَ القُرآن و القُرآنُ مَعَ عَلی» نقل شده است، به این معنا که علی همراه قرآن و قرآن همراه علی علیهالسلام است. مضمون این دسته از روایات آن است که قرآن و عترت، …
