برخی از آیات و روایات ممکن است در نگاه نخست، معنایی چالشبرانگیز به ذهن متبادر کنند؛ اما با دقت بیشتر در مفهوم و مقصود آنها، میتوان به معنایی دقیقتر رسید و از برداشتهای نادرست فاصله گرفت. به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در متن زیر به بررسی شبهه «بیماری فرزند و کفاره گناهان والدین» و تبیین دقیقتر این موضوع میپردازیم.
تأملی در یک روایت
شاید در نگاه اول، این روایت عجیب و حتی ناعادلانه به نظر برسد. در روایتی از امیرالمؤمنین(ع) آمده است: «فِی الْمَرَضِ یُصِیبُ الصَّبِیَّ، کَفَّارَهٌ لِوَالِدَیْهِ»؛ بیماریای که به کودک میرسد، کفارهای برای پدر و مادر اوست. ۱
اما دقیقاً از همینجا یک شبهه شکل گرفته است:
اگر پدر و مادر گناه کردهاند، چرا باید فرزند بیمار شود؟ مگر کودک باید تاوان گناه دیگران را بدهد؟
پاسخ این است که این برداشت، یک تفاوت مهم را نادیده گرفته است: «کفاره بودن» با «مجازات شدن» یکی نیست.
روایت اصلاً نمیگوید: «خدا به خاطر گناهان پدر و مادر، کودک را مجازات میکند.»
نمیگوید: «هر کودکی که بیمار شد، حتماً والدینش گناهکار بودهاند.» …
