فاجعهای که از صبح چهارشنبه ۲۶ اوت (۴ شهریور) در منطقه مرزی نپال و تبت آغاز شد، حالا به یکی از مرگبارترین بلایای طبیعی تاریخ این کشور تبدیل شده است. فروپاشی یخچال طبیعی در ارتفاعات هیمالیا، موجی عظیم از گلولای، سنگ و یخ را به پایین دست روانه کرد و روستاها، پلها، جادهها و تأسیسات زیربنایی را در مسیر رودخانه تریشولی با خاک یکسان کرد. بر اساس آخرین گزارشهای پلیس نپال تا روز شنبه ۲۹ اوت (۷ شهریور)، شمار جانباختگان به ۶۱۶ تا ۶۲۳ نفر رسیده و بیش از ۲۴۰۰ نفر همچنان مفقود هستند. عملیات جستوجو و نجات در روز چهارم با تشکیل دومین دریاچه سدی در بالادست و بارشهای شدید، وارد مرحلهای جدید و پیچیدهتر شده است. فاجعه چگونه رخ داد؟
صبح روز چهارشنبه ۲۶ اوت ۲۰۲۶ (۴ شهریور ۱۴۰۵)، زمینلرزهای در حدود ۱۰۰ کیلومتری شمالشمالغرب کاتماندو ثبت شد. به دنبال آن، بخش بزرگی از یک یخچال طبیعی در مرز نپال و چین فرو ریخت و بهمنی عظیم از سنگ و یخ را به دره زیرین سرازیر کرد.
سازمان زمینشناسی آمریکا (USGS) اعلام کرده که این فاجعه بر اثر فروپاشی یخچال طبیعی رخ داده که سیلابی عظیم از مواد یخی را به دنبال داشته است. کارشناسان همچنین احتمال وقوع «سیل ناگهانی ناشی از شکسته شدن دریاچه یخچالی» (GLOF) را مطرح کردهاند. موج حاصل که شاهدان عینی آن را به «سونامی داخلی» تشبیه کردهاند، با سرعت هراسآوری به سمت پایین دست حرکت کرد و هر آنچه را در مسیر خود بود، نابود ساخت.
یک کارگر بازمانده از این حادثه به خبرگزاری فرانسه گفت: «من زنده ماندم چون در تونل بودم. افرادی که در آن سوی تونل کار میکردند، همه توسط سیل با خود برده شدند». یکی از بازماندگان دیگر نیز در مصاحبه با AFP گفت: «به ثروت اهمیت نمیدهم. فقط پسرم را میخواهم. اگر کسی میتواند پسرم را نجات دهد، لطفاً این کار را برای من انجام دهد». آخرین آمار تلفات و مفقودان
آمار تلفات این فاجعه همچنان در حال افزایش است و هر ساعت گزارشهای جدیدی از پیدا شدن اجساد بیشتر منتشر میشود: منطقه تعداد جانباختگان وضعیت چیتوان ۲۳۳ شدیدترین منطقه ناوالپاراسی شرقی ۱۵۸ شدیدترین منطقه گورکا ۴۸ – ناوالپاراسی غربی ۴۷ – دادینگ ۴۵ – نوواکوت ۴۱ یکی از سه منطقه بحرانی تاناهون ۳۱ – راسووا …
