نظام آموزشی کشور با یکی از سختترین و جدیترین بحرانهای خود در دهههای اخیر مواجه شده است. تنزل مداوم کیفیت آموزش، افت شدید میانگین معدل امتحانات نهایی و ناتوانی بسیاری از دانشآموزان پایه ابتدایی در روخوانی و املا، دیگر یک ادعا یا گمانهزنی رسانهای نیست؛ بلکه واقعیت تلخی است که حتی مسئولان ارشد وزارت آموزش و پرورش و وزیر مربوطه نیز بارها به آن اذعان کردهاند. افت کیفیت تعلیم و تربیت، پیامدهای نگران کنندهای برای آینده کشور دارد و بازخوانی چرایی و تبعات این رویداد، ضرورت یک اصلاح ساختاری و عمیق را پیش از رسیدن به نقطه بیبازگشت نشان میدهد.
از بحران کرونا تا تعطیلیهای پیدرپی
اگرچه نظام آموزشی کشور سالها از مشکلات زیرساختی رنج میبرد، اما روند افت شدید کیفیت از زمان شیوع پاندمی کرونا و غیرحضوری شدن ناگهانی مدارس شتابی بیسابقه گرفت. با انتقال کلاسهای درس به بستر فضای مجازی و اپلیکیشنها، ارتباط مستقیم و اثرگذار معلم و دانشآموز قطع شد و زیرساختهای ضعیف اینترنت و عدم دسترسی یکسان همه مناطق کشور به ابزارهای هوشمند، کلاسی بیکیفیت را رقم زد. …
