یک اختاپوس تقریباً ۵۰۰ میلیون نورون دارد که دو سوم آنها در هشت بازو توزیع شدهاند و در کمتر از ۱۰۰ میلیثانیه و بدون مشورت با مغز مرکزی، مزه، تصمیمگیری و واکنش نشان میدهند. نتیجه، ۹ ذهن نیمهمستقل، سه قلب و خون آبیرنگ مبتنی بر مس است که همگی در حال مذاکره هستند.
دست دراز کردن اختاپوس به داخل یک شکاف، صرفاً حرکت دادن یک اندام مانند حرکت دادن دست انسان نیست. بازو با مکندههایی پوشیده شده است که میتوانند سطح اطراف آن را لمس و از نظر شیمیایی نمونهبرداری کنند، در حالی که بخش بزرگی از سامانه عصبی حیوان در داخل خود بازوها قرار دارد. این واقعیتی است که آناتومی اختاپوس را تقریباً شبیه داستانهای علمی تخیلی میکند.
۹ مغز، اما نه در نسخه کارتونی
عبارت «۹ مغز» مختصر است، اما افسانه محض نیست. یک اختاپوس یک مغز مرکزی دارد که دور مری پیچیده شده است، به علاوه ساختارهای عصبی اصلی که از هر بازو عبور میکنند. آن طنابهای عصبی بازو مملو از نورون هستند و میتوانند مقدار شگفتآوری از پردازش حسی و حرکتی موضعی را انجام دهند.
مغز مرکزی اهمیت دارد. به هماهنگی رفتار کلی، یادگیری، حافظه، بینایی و اهداف کلی حیوان کمک میکند. وقتی یک اختاپوس طعمه را میبیند، مسیری را انتخاب یا مشکلی را حل میکند، مغز مرکزی هنوز بخشی از داستان است.
اما بازوها منتظر هر دستورالعملی نیستند. آنها حاوی مدارهای محلی هستند که به حیوان اجازه میدهد کاوش کنند، بچشند، بگیرند و تنظیم کنند. مغز مرکزی میتواند ماموریت را هدایت کند در حالی که بازوها بسیاری از جزئیات را انجام میدهند.
هر بازو میتواند بچشد و واکنش نشان دهد. مکندهها فقط فنجانهای مکش نیستند. آنها اندامهای حسی هستند و به اختاپوس کمک میکنند تا بافت را حس کند و از نظر شیمیایی از آنچه لمس میکند نمونه بردارد، به همین دلیل است که مردم اغلب اختاپوسها را جانورانی توصیف میکنند که با بازوهایشان دنیا را میچشند.
هر بازوی اختاپوش حاوی مدارهای محلی کافی برای تبدیل حس به عمل است بدون اینکه نیازی به مغز مرکزی برای مدیریت جزئی هر تکان باشد. این تمایز مهم است. یک بازوی قطعشده هنوز میتواند به تحریک پاسخ دهد، اما یک اختاپوس زنده یک حیوان کامل است. هوش آن از تعامل بین کنترل مرکزی، پردازش در سطح بازو، حس، عضله و محیط ناشی …
