«چهار ماه است شیر آب خانهمان باز نشده. حالا فقط با تانکر زندگی میکنیم. من توانستم سه میلیون تومان بدهم و آب بخرم، اما خیلی از روستاییها حتی همین پول را هم ندارند.»
این روایت یکی از ساکنان روستای طبل در جزیره قشم است؛ جزیرهای که در میان آبهای نیلگون خلیج فارس قرار دارد اما در برخی از روستاهایش، آب آشامیدنی به کالایی گرانقیمت و کمیاب تبدیل شده است. بررسیهای میدانی و گفتوگو با ساکنان منطقه نیز نشان میدهد در حالی که مردم برخی روستاها ماههاست چشمانتظار باز شدن شیرهای آب هستند، حال ناچارند آب مورد نیاز خود را با تانکر تهیه کنند یا از منابعی استفاده کنند که حتی خودشان نیز به سالم بودن آن اطمینان ندارند؛ بحرانی که این روزها به یکی از جدیترین مطالبات ساکنان بزرگترین جزیره ایران تبدیل شده است.
چهار ماه زندگی با تانکر
«آب لولهکشی ما ماهی یک بار هم باز نمیشود؛ الان هم تقریباً چهار ماه است که اصلاً باز نشده.» این اما نخستین جملهای است که یکی از ساکنان روستای طبل در گفتوگو با آوش میگوید؛ جملهای که بیش از هر آمار و عددی، وضعیت امروز برخی روستاهای قشم را توصیف میکند.
این ساکن قشم که میگوید از تهران برای زندگی به این جزیره رفته است به آوش توضیح میدهد که پس از آسیب دیدن یکی از تأسیسات آبشیرینکن در جریان حملات ماههای گذشته آمریکایی ها، وضعیت آب در بخشی از جزیره به شدت بحرانی شده است. به گفته او، اکنون تنها مقدار محدودی آب به وسیله تانکر میان برخی مناطق توزیع میشود و همین مقدار نیز پاسخگوی نیاز مردم نیست. او میگوید «فقط در حدی که بتوانند با تانکر آب میآورند. آب لولهکشی تقریباً قطع است و دیگر روی آن حساب نمیکنیم.»
هم چنین به گفته این قشموند، خانوادههایی که توان مالی دارند، ناچار شدهاند خودشان آب بخرند. روایت او در ادامه نیز وضعیت ساکنان را در روستاهای قشم این گونه توضیح میدهد که «من خودم از آبشیرینکن گامبرون تانکر خریدم. سه میلیون تومان فقط پول یک تانکر آب دادم تا برای خانه بیاورند.»
اما او بلافاصله مکث میکند و جملهای میگوید که شاید از خود بحران دردناکتر باشد: «ما شاید بتوانیم پولش را بدهیم؛ اما خیلی از روستاییها اصلاً چنین توانی ندارند.»
روستاهایی که چشمانتظار …
