آرمان ملی
آرمان ملی در گزارشی نوشت:
جامعه در شرایط نه جنگ، نه صلح قرار دارد و در چنین شرایطی کمترین انتظار این است که انسجام و وحدتی که از کنار جنگ ۴۰ روزه در جامعه ایجاد شد خدشهدار نشود و افراد و جریانات سیاسی به جای تقویت این انسجام ملی را تخریب نکرده و آب به آسیاب دشمنان نریزند.
اما واقعیت این است که برای عدهای آنچه اهمیت ندارد منافع ملی و انسجام ملی است. نگاهی به تحرکات بر خی جریانات طی ماههای گذشته به خوبی مؤید این نکته است که آنها جدای از منویات و اهداف خود به هیچ چیز دیگری فکر نمیکنند و همه چیز را با مترو و معیار خود میسنجند و اساسا امنیت ملی و منافع ملی برایشان از چندان اهمیتی برخوردار نیست. دشمن به وضوح نشان داده که دنبال ترور و به شهادت رساندن مسئولان کشورمان است؛ اما اعجاب و حیرت از کسانی است در داخل حضور دارند و به تخریب چهره و شخصیت مسئولان کشور میپردازند و هیچ اصلاحی در کار خود صورت نمیدهند. آن هم در حالی که رهبر انقلاب در پیامهای مختلف تاکید بر عدم تخریب مسئولان و حمایت از آنها داشته و دارند.
*از رقابت درونگروهی تا تخریب
سالها اصولگرایان در پی این معنا بودند که چرا جریان مقابل به راحتی به اجماع و ائتلاف میرسد و پیروز هر انتخاباتی است؛ اما ما همواره شکست میخوریم؛ اما به جای اینکه پاسخ این پرسش را در نوع رویکردها، تفکرات و شعارهای خود بیابند به سراغ پاک کردن صورت مساله رفتند و به جای رقابت به رویکرد حذفی و خالصسازی در پیش گرفتند تا جریان اصلاحطلب و معتدل را از میدان به در کنند به این امید که بتوانند همه مناصب انتخابی را در اختیار خود بگیرند. اما به تجربه صابت شد که آنها حتی در میان خود نیز دچار شکاف و اختلاف هستند. جایی که اختلافات آنها در انتخاباتها به لیستهای مجزا هم کشید و به قول معروف کلاه اصولگرایان در هم رفت و این مساله به رسانههای حامی نیز کشیده شد و در حدی فراتر در مجلس خود را نشان داد. جایی که وقتی اکثریت نمایندگان مجلس از روند کلی دیپلماسی حمایت کردند نمایندگان طیف تندرو پایداری و حامیان جلیلی از این حمایت سر باز زدند و از تریبون مجلس گرفته تا سایر تریبونها مثل تجمعات شبانه و صداوسیما به تخریب مسئولان در اداره امور کشور پرداختند.
* انسجام ملی یا میتینگ انتخاباتی؟
تریبونهای شبانه …
