آرمان امروز در گزارشی نوشت:
تغییری که در شورای عالی امنیت ملی رخ داد، از جمله موضوعاتی است که میتواند از منظر فضای سیاسی ایران و ساختار حکمرانی مورد توجه قرار گیرد. در این تغییر، آقای ذوالقدر از شورا خارج شد و آقای محسن رضایی به عنوان نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی منصوب شد. از سوی دیگر، مسعود پزشکیان نیز آقای رضایی را به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی منصوب کرد.
این تغییر و انتصاب میتواند حامل پیامهایی درباره فضای سیاسی ایران و نحوه حکمرانی باشد؛ موضوعی که میتوان آن را تحت عنوان «رمزگشایی از یک تغییر» مورد بررسی قرار داد.
در روایتهایی که درباره جلسه اخیر رئیسجمهور مطرح شده نیز نکاتی درباره این تغییرات وجود دارد. در همین زمینه، برخی تحلیلها به مواضع مطرحشده از سوی آقای خرازی اشاره دارند؛ مواضعی که از نارضایتی نسبت به انتخاب آقای رضایی به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی حکایت داشته است.
با این حال، نمیتوان محسن رضایی را در زمره نیروهای تندرو قرار داد. نقش و مواضع او، بهویژه در انتخابات ریاستجمهوری و حمایتی که از دکتر پزشکیان داشته، در ارزیابی این انتصاب اهمیت دارد. همچنین در دو سال اخیر و در مواضع مختلف، رویکردهای او در مسائل سیاسی و اقتصادی مورد توجه قرار گرفته است.
از سوی دیگر، سوابق نظامی محسن رضایی و در عین حال گرایشهای اقتصادی او نیز در تحلیل این انتصاب اهمیت دارد. رضایی همواره درباره مسائل اقتصادی و ضرورت ایجاد تحول و «انقلاب اقتصادی» سخن گفته و دیدگاههایی در این زمینه مطرح کرده است.
بر همین اساس، این تغییر میتواند فراتر از یک جابهجایی اداری مورد توجه قرار گیرد و این پرسش را مطرح کند که حضور محسن رضایی در جایگاه دبیر شورای عالی امنیت ملی چه پیامی برای فضای سیاسی ایران دارد و چه تأثیری میتواند بر تصمیمات این شورا و روندهای آتی داشته باشد.
در این میان، بررسی دیدگاه تحلیلگران سیاسی درباره این تغییر نیز اهمیت پیدا میکند؛ اینکه اساساً این جابهجایی چگونه ارزیابی میشود و چه نتایجی میتواند در فضای سیاسی ایران و تصمیماتی که در شورای عالی امنیت ملی گرفته میشود، به همراه داشته باشد.
محمد سبحانی، استاد دانشگاه و کارشناس سیاسی، در گفتوگو با روزنامه آرمان امروز با اشاره به اهمیت تغییرات در نهادهای امنیتی و تصمیمگیری کشور در شرایط خاص، اظهار کرد: تغییر در چنین نهادهایی، بهویژه در دورههایی که کشور با شرایط حساس و پیچیدهای مواجه است، میتواند پیامدهای مختلفی در سطح سیاسی، امنیتی و حتی اقتصادی داشته باشد.
وی افزود: نهادهای امنیتی در هر کشوری از جمله مهمترین بخشهای ساختار حکمرانی هستند و تغییر در رأس یا ساختار آنها معمولاً بدون اثر بر روند تصمیمگیریها نیست. در شرایط عادی ممکن است چنین تغییراتی صرفاً یک جابهجایی مدیریتی تلقی شود، اما در شرایط خاص، اهمیت و حساسیت این تغییرات افزایش پیدا میکند و میتواند بر نحوه مواجهه کشور با مسائل داخلی و خارجی تأثیرگذار باشد.
سبحانی ادامه داد: آنچه در این میان اهمیت دارد، این است که تغییرات صورتگرفته تا چه اندازه بتواند به هماهنگی بیشتر میان نهادهای مختلف منجر شود. اگر تغییرات با هدف ایجاد انسجام، افزایش هماهنگی و ارتقای کارآمدی انجام شود، میتواند در مدیریت شرایط دشوار به کشور کمک کند و روند تصمیمگیریها را منسجمتر کند.
این استاد دانشگاه تصریح کرد: از سوی دیگر، در شرایط حساس، هرگونه تغییر در نهادهای امنیتی میتواند پیام سیاسی نیز داشته باشد. به همین دلیل، نحوه انتصاب افراد و جایگاهی که برای آنها در ساختار امنیتی کشور در نظر گرفته میشود، مورد توجه جریانهای سیاسی و افکار عمومی قرار میگیرد و میتواند برداشتهای مختلفی را به دنبال داشته باشد.
وی افزود: در خصوص تغییر اخیر در شورای عالی امنیت ملی نیز باید مجموعه شرایط کشور و جایگاه این شورا در ساختار تصمیمگیری را در نظر گرفت. صرفاً نمیتوان یک انتصاب را جدا از شرایط سیاسی، امنیتی و مدیریتی کشور تحلیل کرد. مهم این است که فرد منصوبشده چه رویکردی خواهد داشت و این رویکرد چگونه در روند تصمیمگیریهای شورا و تعامل آن با سایر نهادها خود را نشان خواهد داد.
سبحانی گفت: در نهایت، تغییر در نهادهای امنیتی زمانی میتواند برای کشور اثر مثبت داشته باشد که به افزایش هماهنگی، تصمیمگیری دقیقتر و مدیریت بهتر شرایط منجر شود. در مقابل، اگر این تغییرات موجب ایجاد اختلاف یا کاهش هماهنگی میان نهادهای تصمیمگیر شود، طبیعتاً میتواند آثار متفاوتی بر فضای سیاسی و امنیتی کشور داشته باشد.
