شرق
امیر حیدری-دبیر انجمن مدیریت کیفیت ایران در یادداشتی در روزنامه شرق نوشت:
در سالهای اخیر، یکی از شاخصهای مهم عملکرد اقتصادی کشورها، میزان اشتغال بوده است. دولتها از تعداد فرصتهای شغلی ایجادشده سخن میگویند و رسانهها نرخ بیکاری را تحلیل میکنند. اما در میان این آمارها، موضوعی کمتر مورد توجه قرار گرفته است؛ موضوعی که میتواند سرنوشت اقتصاد، تولید و حتی کیفیت زندگی آینده جامعه را رقم بزند: کیفیت اشتغال.
اشتغال زمانی ارزشآفرین است که با دانش، مهارت، مسئولیتپذیری و توانمندی همراه باشد. صرف داشتن شغل، بدون برخورداری از شایستگیهای لازم، نه به افزایش بهرهوری منجر میشود و نه میتواند موتور محرک توسعه باشد. همانگونه که در مدیریت کیفیت، تنها افزایش تولید بدون تضمین کیفیت، موفقیت محسوب نمیشود، در اقتصاد نیز افزایش تعداد شاغلان بدون توجه به کیفیت سرمایه انسانی، نمیتواند شاخصی برای توسعه پایدار باشد. امروز بسیاری از مدیران و کارفرمایان، بیش از کمبود نیروی انسانی، از کمبود نیروی انسانی توانمند سخن میگویند. فارغالتحصیلانی که سالها در نظام آموزشی حضور داشتهاند، اما در آغاز مسیر حرفهای خود با چالشهایی مانند ضعف در حل مسئله، کار تیمی، مهارتهای ارتباطی، مسئولیتپذیری، تفکر تحلیلی و حتی انضباط کاری روبهرو هستند. این مسئله، صرفا حاصل عملکرد یک دانشگاه یا یک سازمان نیست. مجموعهای از تحولات سالهای اخیر، از همهگیری کرونا و تعطیلی طولانی مدارس و دانشگاهها تا آموزشهای غیرحضوری، وقفههای مکرر آموزشی، ناپایداریهای اجتماعی و اقتصادی و فاصله روزافزون میان آموزش و نیازهای واقعی بازار کار، موجب شده است بخشی از فرایند یادگیری عمیق و مهارتآموزی نسل جوان با اختلال مواجه شود. از سوی دیگر، جهان کار نیز بهسرعت در حال تغییر است. هوش مصنوعی، تحول دیجیتال، فناوریهای نوین و تغییر مدلهای کسبوکار، مهارتهایی را مطالبه میکنند …
