هر تابستان با انتشار اخبار موج گرما در اروپا، این پرسش مطرح میشود که چرا دمای حدود ۴۰ درجه در برخی کشورهای اروپایی جان هزاران نفر را میگیرد، اما مردم جنوب ایران سالهاست با دماهای بالای ۵۰ درجه زندگی میکنند. پاسخ این سؤال را باید در عواملی فراتر از عدد دماسنج جستوجو کرد.
نخستین دلیل، سازگاری با اقلیم است. مردم جنوب ایران نسلهاست با گرمای شدید زندگی کردهاند و معماری، ساعات کار، پوشش و استفاده گسترده از وسایل سرمایشی با این شرایط هماهنگ شده است.
اما بسیاری از کشورهای اروپایی تا همین سالهای اخیر چنین گرمایی را تجربه نمیکردند و زیرساختهای آنها برای مقابله با سرمای زمستان طراحی شده است. به همین دلیل، بسیاری از خانهها فاقد سیستم سرمایشی هستند و گرما در ساختمانهای عایقشده حبس میشود.
عامل دیگر، جمعیت سالمند اروپا است. سالمندان و افراد مبتلا به بیماریهای قلبی، ریوی و دیابت در برابر گرمای شدید آسیب پذیرترند. همچنین در بسیاری از شهرهای اروپایی، دمای شب کاهش محسوسی پیدا نمیکند و بدن فرصت کافی برای خنک شدن ندارد.
آمارها نیز این واقعیت را تایید میکند. سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده موج گرمای اواخر ژوئن امسال با بیش از ۱۳۰۰ مرگ در اروپا مرتبط بوده است.
همچنین بر اساس دادههای برخی شبکههای تلویزیونی ، در همین موج گرما بیش از ۱۰ هزار مرگ اضافی در ۲۱ کشور اروپایی ثبت شده که بیش از ۹ هزار مورد آن مربوط به افراد بالای ۶۵ سال بوده است.
مطالعهای دیگر نیز برآورد کرده که تنها در انگلستان و ولز، حدود ۲۷۰۰ نفر در موجهای گرمای ماههای مه و ژوئن جان خود را از دست دادهاند.
بنابراین، مرگبار بودن گرما در اروپا به معنای تحمل کمتر مردم این قاره نیست؛ بلکه نتیجه ترکیب تغییرات اقلیمی، زیرساختهای نامتناسب، جمعیت سالمند و آمادگی کمتر برای مواجهه با موجهای گرمای بیسابقه است.
