رویای ساختن آیندهای بهتر در فرامرزها، برای بسیاری از جویندگان مهاجرت به کابوسی سنگین و زیانبار تبدیل شده است.
امروز برخی موسسات و آژانسهای غیرمجاز با سواستفاده از احساسات و اشتیاق مردم، اقدام به فروش رویای مهاجرت و اخاذیهای هنگفت میکنند.
ابعاد این پروندههای مالی بسیار گسترده است؛ تا جایی که بر اساس آمارهای رسمی قضایی، تنها در یک پرونده کلاهبرداری شرکت مهاجرتی، گردش مالی مشکوک به ۴ هزار میلیارد تومان رسیده و تاکنون بیش از ۳۰۰ شاکی ثبت شده است.
متهمان این شبکهها با مانورهای متقلبانه، وعدههای پوچ نظیر ویزای تضمینی، اخذ اقامت سریع یا تهیه مدارک غیرواقعی زبان، مبالغ کلان دلاری دریافت کرده و در نهایت بدون انجام تعهدات ناپدید میشوند.
برای شناسایی این موسسات سودجو و جلوگیری از مالباختگی، شناخت نشانههای خطر ضروری است.
نخست آنکه عبارت ویزای تضمینی یک شگرد محض کلاهبرداری است، چرا که صدور ویزا قانونا و ۱۰۰ درصد در اختیار سفارت و اداره مهاجرت کشور مقصد قرار دارد و هیچ وکیلی نمیتواند آن را تضمین کند.
همچنین متقاضیان باید پیش از هرگونه اقدام، اعتبار قانونی موسسه را از مراجع ذیصلاح مانند سامانه وزارت کار، رفاه و تامین اجتماعی یا وزارت علوم استعلام کنند.
عدم ثبت رسمی شرکت به عنوان دفتر مهاجرتی، مطالبه وجوه به صورت دلاری و ارز دیجیتال خارج از متن قرارداد، و نداشتن دفتر ثابت و مجوزهای قانونی، مهمترین زنگ خطرهای کلاهبرداری مهاجرتی هستند.
در صورتی که فردی قربانی این گونه اقدامات متقلبانه شد، باید سریعا مسیر قانونی را طی کند.
قدم اول، جمعآوری تمامی مدارک شامل اصل قرارداد، رسیدهای واریزی، پیامها و مکاتبات است. سپس قربانیان باید با مراجعه به دادسرای عمومی و انقلاب یا دادسرای جرایم رایانهای، شکوائیهای با موضوع کلاهبرداری و تحصیل مال از طریق نامشروع ثبت نمایند.
همزمان گزارش موضوع به پلیس فتا، پلیس آگاهی و معاونتهای نظارتی وزارت کار یا علوم، روند مسدودسازی حسابهای متهمان و پیگیری قضایی برای استرداد اموال را سرعت میبخشد.
هوشیاری، عدم توجه به وعدههای وسوسه انگیز و استعلام از مراجع رسمی، تنها راه محافظت از سرمایه و آینده جویندگان مهاجرت است.
