قرار است فصل جدید لیگ برتر جمعه این هفته با دیدار تراکتور تبریز و پیکان تهران آغاز شود؛ مسابقهای که شاید از همین حالا بتوان آن را یکی از عجیبترین افتتاحیههای تاریخ لیگ دانست. هر دو تیم فصل آمادهسازی را با یک سرمربی آغاز کردند، بخش مهمی از برنامه نقلوانتقالاتی خود را با همان مربیان پیش بردند، اما در فاصله کوتاهی تا شروع مسابقات، با چهرههایی متفاوت وارد لیگ خواهند شد.
تراکتور؛ تغییر در آستانه افتتاحیه
تراکتور یکی از تازهترین تیمهایی است که دستخوش تغییر روی نیمکت شده است. محمد ربیعی که هدایت این تیم را در دوران آمادهسازی بر عهده داشت، ناگهان جای خود را به جواد نکونام داد. نکونام در شرایطی هدایت تراکتور را پذیرفت که زمان چندانی تا شروع مسابقات باقی نمانده و عملاً فرصت محدودی برای پیاده کردن کامل تفکرات فنی خود دارد. به این ترتیب، تیمی که بخش قابل توجهی از برنامههای پیشفصل خود را با یک سرمربی دنبال کرده بود، باید لیگ را با مربی دیگری آغاز کند. نکته عجیبتر اینکه نخستین مسابقه نکونام روی نیمکت تراکتور، همان دیدار افتتاحیه لیگ مقابل پیکان خواهد بود؛ تیمی که خود نیز با تغییر سرمربی مواجه شده است.
پیکان؛ دومین تغییر در بازی افتتاحیه
پیکان نیز پیش از شروع فصل، تصمیم به تغییر روی نیمکت گرفت. ساکت الهامی جایگزین سعید دقیقی شد تا دومین تیم حاضر در بازی افتتاحیه نیز با سرمربیای متفاوت نسبت به ابتدای فصل وارد مسابقات شود. این اتفاق باعث شده دیدار تراکتور و پیکان از یک مسابقه معمولی افتتاحیه فاصله بگیرد. هر دو تیم در شرایطی برابر یکدیگر قرار میگیرند که سرمربیان فعلی آنها در بخش مهمی از دوران آمادهسازی حضور نداشتهاند.
ماجرای عجیب ذوبآهن
ذوبآهن نیز یکی دیگر از باشگاههایی است که پیش از شروع مسابقات تصمیم خود را درباره نیمکت تغییر داد.باشگاه اصفهانی ابتدا با سیروس پورموسوی به توافق رسید و او را بهعنوان سرمربی معرفی کرد، اما این همکاری دوام چندانی نداشت و مدیران ذوبآهن در تصمیمی ناگهانی، عبدالله ویسی را بهعنوان سرمربی جدید انتخاب کردند.
در واقع، ذوبآهن نیز پیش از آنکه فصل جدید رسماً آغاز شود، مسیر فنی خود را تغییر داد؛ تغییری که طبیعتاً برنامههای آمادهسازی و فنی تیم را تحت تأثیر قرار میدهد.
صنعت نفت؛ یک صندلی، چند تغییر
داستان صنعت نفت آبادان حتی پیچیدهتر از سه تیم دیگر است. این تیم که فصل گذشته برای بازگشت به لیگ برتر تلاش میکرد، ابتدا با سیروس پورموسوی همکاری داشت اما در ادامه غلامرضا خلیفه هدایت تیم را بر عهده گرفت.
خلیفه در ادامه مسیر صعود صنعت نفت نیز در جایگاه سرمربی قرار داشت، اما پس از بازگشت این تیم به لیگ برتر، مدیران باشگاه تصمیم گرفتند ساختار فنی را تغییر دهند. در نهایت خلیفه به عنوان مدیر فنی انتخاب شد و محمد نوری، دستیار سابق پورموسوی، بهعنوان سرمربی جدید صنعت نفت معرفی شد تا نخستین تجربه سرمربیگری خود در لیگ برتر را آغاز کند.
رکوردی نگرانکننده برای لیگ برتر
چهار تغییر سرمربی پیش از شروع مسابقات، اتفاقی نیست که بتوان بهسادگی از کنار آن عبور کرد. در فوتبال حرفهای، تغییر مربی در میانه فصل موضوع تازهای نیست؛ اما اینکه هنوز مسابقات آغاز نشده و چهار باشگاه تصمیم به تغییر مرد اول نیمکت خود گرفتهاند، نشان میدهد ثبات روی نیمکتها از همین حالا به یکی از چالشهای جدی لیگ بیستوششم تبدیل شده است. مربیانی که قرار بود تیمها را برای یک فصل کامل آماده کنند، در برخی موارد حتی فرصت حضور در نخستین مسابقه را هم پیدا نکردند. از سوی دیگر، سرمربیان جدید باید با کمترین زمان ممکن تیمی را تحویل بگیرند که برنامه بدنسازی، نقلوانتقالات و آمادهسازی آن با تفکرات مربی قبلی انجام شده است. این مسئله میتواند در طول فصل نیز ادامه پیدا کند. وقتی باشگاهی پیش از شروع لیگ بهراحتی تصمیم به تغییر سرمربی میگیرد، احتمال تکرار همین اتفاق در هفتههای ابتدایی و میانی مسابقات نیز بیشتر خواهد شد.
لیگ بیستوششم؛ فصل نیمکتهای لرزان؟
لیگ برتر هنوز شروع نشده، اما چهار نیمکت تغییر کردهاند. همین اتفاق بهتنهایی میتواند تصویری از فضای احتمالی فصل جدید ارائه کند؛ فصلی که شاید در آن مربیان بیش از همیشه برای حفظ جایگاه خود تحت فشار باشند. اگر این روند ادامه پیدا کند، احتمالاً رکورد تغییرات سرمربیان در لیگ بیستوششم خیلی زود وارد مرحله تازهای خواهد شد. فعلاً اما یک اتفاق قطعی است؛ لیگ بیستوششم هنوز آغاز نشده، اما نیمکتهایش از همین حالا لرزان شدهاند.
